Βιβλιοκριτική: "Ο μάγκας με το φλάουτο" της Ελευθερίας Μαρή

Ο μάγκας με το φλάουτο
Συγγραφέας: Ελευθερία Μάρη Σταμουλακάτου
Εικονογράφηση: Δήμητρα Παπαδημητρίου
Ημερομηνία έκδοσης: 04/2026
ISBN: 978-960-7234-42-1
Σελίδες: 32

Εκδόσεις: Ηράκλειτος

Γράφει η Στέλλα Πετρίδου

Ο μύθος του Αισώπου με ήρωες τον Τζίτζικα και τον Μέρμηγκα, με τον Τζίτζικα να απολαμβάνει αμέριμνος το καλοκαίρι του κοροϊδεύοντας τον Μέρμηγκα, που σε αντίθεση με κείνον δουλεύει ασταμάτητα για να εξασφαλίσει την τροφή του για τον χειμώνα, είναι γνωστός και στους μικρούς και στους μεγάλους αναγνώστες. Υπάρχουν όμως και αρκετές παραλλαγές του μύθου αυτού, που δίνουν μια διαφορετική τροπή στην εξέλιξη της ιστορίας, προκαλώντας δικαιολογημένα την έκπληξη αλλά και την περιέργεια του κοινού στο οποίο και απευθύνονται, εξαιτίας της δημοφιλίας που ανέκαθεν είχαν και έχουν οι συγκεκριμένοι ήρωες που πρωταγωνιστούν σ’ αυτήν.

Μία από τις πολλές παραλλαγές του μύθου, που ακολουθεί μια διαφορετική οπτική ματιά στην εξέλιξη της υπόθεσης, είναι η ιστορία που παρουσιάζει η συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας Ελευθερία Μαρή - Σταμουλακάτου στο παραμύθι της με τίτλο «Ο μάγκας με το φλάουτο», που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2026, από τις εκδόσεις «Ηράκλειτος».

Αρκετά πρωτότυπη και διασκεδαστική ως προς το περιεχόμενό της, η ιστορία αυτή προβάλλει απλά, κατανοητά, αλλά και πολύ σημαντικά μηνύματα, που είτε έμμεσα (κατά τη διάρκεια της αφήγησης) είτε άμεσα (με την ξεκάθαρη τοποθέτηση της συγγραφέα που ξεδιπλώνεται αντί επιλόγου μετά το τέλος της αφήγησης) περνά ως ηθικά διδάγματα και πολύτιμη γνώση στα παιδιά, κερδίζοντας αμέσως το ενδιαφέρον και την προσοχή τους. Σε αυτό βέβαια βοηθά και η πλούσια εικονογράφηση του κειμένου αυτού, έργο της Δήμητρας Παπαπούλου, που αγγίζει τις ευαίσθητες χορδές της ψυχής, συμπληρώνει την ιστορία εκεί που κρίνεται απαραίτητο και παρασύρει την σκέψη αλλά και το βλέμμα των παιδιών στον μαγικό κόσμο που δρουν και κατοικούν οι αγαπημένοι τους ήρωες.

Ποιος όμως είναι ο συγκεκριμένος κόσμος του παραμυθιού; Είναι ο κόσμος μέσα στον οποίο ζει και κινείται ο Ιάκωβος ο Τζίτζικας, ο εκκεντρικός τύπος με το πολύ περίεργο στυλ, που δίνει την εντύπωση του πραγματικού μάγκα μιας άλλης όμορφης εποχής. Αισιόδοξος από τη φύση του, χαρούμενος και γελαστός, απολαμβάνει την αγαπημένη του εποχή, το Καλοκαίρι, παρέα με το φλάουτό του, με το οποίο κάθε πρωί ξεκινά ασταμάτητα και ακούραστα τη μαγική του μελωδία, δείχνοντας με την τέχνη του και το ανάλογο πάθος, τη χαρά και την ένταση που χρειάζεται. Μάλιστα, είναι τόσο όμορφο το τραγούδι του, που μαγεύει όλα τα ζώα γύρω του, ακόμα και τα πιο απομακρυσμένα απ’ αυτόν. Μέχρι και τα μυρμήγκια, που συνεχίζουν να δουλεύουν ασταμάτητα για τις προμήθειες του χειμώνα, χαίρονται και ευθυμούν εξαιτίας της παρουσίας του και της όμορφης μελωδίας που βγάζει η μουσική του. Κάθε μέρα είναι γιορτή για κείνον και τα υπόλοιπα ζωάκια, έστω κι αν ο ίδιος δεν μπορεί να ακούσει τη μουσική του. Ωστόσο, η αίσθηση των δονήσεων που προκαλούν οι νότες του, αρκούν για να νιώσει εντός του μια απέραντη ευτυχία. Η ξαφνική εμφάνιση, όμως, ενός όμορφου και ελκυστικού τζιτζικιού, της Αλίκης, τον αποσυντονίζει εντελώς. Ο Ιάκωβος ερωτεύεται κεραυνοβόλα την Αλίκη, μα κι η Αλίκη δείχνει πως αισθάνεται ακριβώς το ίδιο για τον ακούραστο μελωδό. Παρότι δεν μπορεί να μιλήσει και να εκφραστεί, μαγεύεται έντονα από τη μουσική του Ιάκωβου, γεγονός που την παρακινεί σε έναν ατέλειωτο χορό. Ο Ιάκωβος έπειτα παρασύρεται μαζί της στον χορό κι έτσι το καλοκαίρι περνά με τους δυο τους να χορεύουν ασταμάτητα.

Η ιστορία της συγγραφέα είναι αρκετά τρυφερή και περνά τα δικά της ξεχωριστά μηνύματα στα παιδιά. Όλοι έχουν δικαίωμα στη χαρά και φυσικά στη διασκέδαση, ακόμα κι αν η διασκέδαση συνδυάζεται πολλές φορές με τη δουλειά. Άλλωστε, η θετική διάθεση που προκαλεί η χαρά κάνει και τη δουλειά ακόμα πιο ευχάριστη, γεγονός πολύ σημαντικό. Το πιο σημαντικό όμως απ’ όλα είναι η δυνατότητα κάποιου να κάνει τους άλλους χαρούμενους και ευδιάθετους, παραβλέποντας πολλές φορές την αδυναμία του ίδιου να απολαύσει και προσωπικά τα δώρα της προσφοράς του. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο η συγγραφέας αποκαλεί τα τζιτζίκια μάγκες. Η εξήγησή της δίνεται ξεκάθαρα αμέσως μετά. Ενώ το αρσενικό τζιτζίκι δεν μπορεί να ακούσει το τραγούδι του, εξακολουθεί και τραγουδά, επειδή γνωρίζει ότι αυτό ευχαριστεί αφάνταστα τα ζώα γύρω του. Κι ενώ το θηλυκό τζιτζίκι δεν μπορεί να τραγουδήσει, δεν πτοείται. Απολαμβάνει το τραγούδι των αρσενικών και διασκεδάζει χορεύοντας ανέμελα στον ρυθμό τους. Αρσενικά και θηλυκά ερωτεύονται και μοιράζονται τα συναισθήματά τους ελεύθερα, γνωρίζοντας τη σύντομη διάρκεια της ζωής τους (μόλις έξι εβδομάδες), την οποία και επιθυμούν να απολαύσουν στο έπακρο.

Το ηθικό δίδαγμα του βιβλίου μετά απ’ όλα τα παραπάνω είναι πολύ ξεκάθαρο. Κανείς δεν είναι τέλειος, αφού κανείς δεν μπορεί στη ζωή του να τα έχει όλα. Σημασία έχει να απολαμβάνει αυτά που έχει με θετική διάθεση και ενέργεια, αντιμετωπίζοντας με τον τρόπο αυτό όλα τα προβλήματά του με θάρρος και δύναμη, δίχως ίχνος μιζέριας και παραπόνου. Αυτή είναι η μαγκιά της ζωής, θα πει η συγγραφέας. Κι οι μάγκες της ζωής είναι αυτοί που ακολουθούν μονάχα αυτή τη διαδρομή, της δύναμης, της αποφασιστικότητας και του θάρρους.

Εξαιρετικό το βιβλίο αυτό από κάθε άποψη, υψηλής αισθητικής αλλά και περιεχομένου. Φέρει χοντρό εξώφυλλο, απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 4 ετών και άνω και συνίσταται ανεπιφύλακτα προς ανάγνωση.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.