Βιβλιοκριτική: "Τίμος και Οράτιος 3: Ιστορίες αστεριών" της Κέιτ ΝτιΚαμίλο

Τίμος και Οράτιος 3: Ιστορίες αστεριών
Orris and Timble 3
Συγγραφέας: Kate DiCamillo
Μετάφραση: Μάρω Ταυρή
Εικονογράφηση: Carmen Mok
Ημερομηνία έκδοσης: 04/2026
ISBN: 978-618-03-4783-8
Σειρα: Τίμος και Οράτιος (3ο)
Ηλικία: από 6 έτη
Σελιδες: 88

Εκδόσεις: Μεταίχμιο

Γράφει η Στέλλα Πετρίδου

Το τρίτο και τελευταίο μέρος της αγαπημένης και πολύ τρυφερής παιδικής εικονογραφημένης τριλογίας «Τίμος και Οράτιος: Ιστορίες αστεριών», της πολυβραβευμένης Αμερικανίδας συγγραφέα Kate DiCamillo κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες στα ελληνικά, από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο», σε μετάφραση της Μάρως Ταυρή.

Μια αληθινή και σπουδαία φιλία φαίνεται να αναπτύσσεται αργά και σταθερά ανάμεσα σε δύο φαινομενικά αταίριαστους φίλους, τον Τίμο τον αρουραίο και τον Οράτιο την κουκουβάγια, οι οποίοι κάθε βράδυ ανταμώνουν στον αχυρώνα, το μέρος στο οποίο έχει τη μικρή φωλιά του ο Τίμος. Ο Οράτιος συνηθίζει να τον επισκέπτεται εκεί για να τον συναντήσει, καθώς του αρέσει να κουβεντιάζει μαζί του κι έπειτα να κοιτάζουν τον νυχτερινό ουρανό θαυμάζοντάς τον.

Η συζήτησή τους είναι πολύ ενδιαφέρουσα κάθε φορά. Από τη μία ο Τίμος αφηγείται στον Οράτιο όμορφες ιστορίες και γεγονότα που έχει διαβάσει σε παλιά βιβλία, τα οποία βρίσκονται παρατημένα στον αχυρώνα, όπως επίσης του διαβάζει και ποιήματα που έχει διαβάσει κι ο ίδιος σε αυτά και τα θυμάται. Από την άλλη ο Οράτιος του αφηγείται όλα όσα έχει δει στη ζωή του μέχρι τώρα από τα ταξίδια που κάνει πετώντας. Όταν δεν μιλάνε, οι δύο φίλοι κάθονται δίπλα δίπλα και κοιτάζουν τα αστέρια. Πολλές φορές ο Οράτιος προτείνει στον Τίμο να ανέβει επάνω του και κουβαλώντας τον στις πλάτες του να πετάξουν ψηλά για να γνωρίσει και ο ίδιος τον κόσμο που τόσες φορές του έχει περιγράψει με λέξεις. Ο Τίμος όμως αρνείται πεισματικά να απομακρυνθεί από την ασφάλεια της φωλιάς του, ισχυριζόμενος ότι όλα όσα έχει στη ζωή του και όλα όσα βλέπει γύρω του καθημερινά του αρκούν για να είναι ευτυχισμένος και πλήρης. Είναι όμως έτσι στην πραγματικότητα ή μήπως όχι; Τι θα γίνει όταν ο Οράτιος καταφέρει να τον πείσει να ξεπεράσει τους φόβους και τις ανασφάλειές του και να εμπιστευτεί τον αγαπημένο του φίλο; Τι θα γίνει όταν τολμήσει τελικά να δει τον νυχτερινό ουρανό από ψηλά, το φεγγάρι και τα αστέρια;

Ο φόβος του Τίμου είναι απόλυτα δικαιολογημένος. Το άγνωστο είναι αυτό που τον προκαλεί και αυξάνει την ανασφάλειά του. Ο Οράτιος όμως δεν είναι ένα τυχαίο πρόσωπο στη ζωή του. Είναι ο φίλος του που είναι πάντα δίπλα του και νοιάζεται πραγματικά για το καλό του. Που κάνει υπομονή και δείχνει κατανόηση στους φόβους και τις ανασφάλειές του, που δεν τον πιέζει ούτε και τον κατηγορεί, που απλά περιμένει μέχρι τη στιγμή που από μόνος του ο ίδιος θα νιώσει έτοιμος για να ανοίξει τα δικά του φτερά και να γνωρίσει τον κόσμο με τα δικά του μάτια. Είναι ο φίλος του που δείχνει σεβασμό και αγάπη στο πρόσωπό του, που του συμπεριφέρεται με τρυφερότητα και ενσυναίσθηση, καθώς γνωρίζει ότι η αλλαγή που του ζητά να κάνει στη ζωή του, παίρνοντας μια μεγάλη και γεναία απόφαση, θα αλλάξει ριζικά τον εσωτερικό του κόσμο.

Πράγματι, ο Τίμος πείθεται τελικά και δείχνοντας εμπιστοσύνη στον Οράτιο τον ακολουθεί σε αυτό το συναρπαστικό ταξίδι, αποφασισμένος πλέον να γνωρίσει τη ζωή πραγματικά, να την αισθανθεί με όλες του τις αισθήσεις, να γίνει ένα μαζί της και να τη χαρεί. Κι όταν αυτό το καταφέρνει, αποκτά πολύτιμες εμπειρίες που τον αλλάζουν εξολοκλήρου. Όλα αυτά, βέβαια, με την πολύτιμη βοήθεια και υποστήριξη του πιστού του φίλου, του Οράτιου.

Τα μηνύματα της ιστορίας είναι πολλά. Ο φόβος, αν και είναι ένα απόλυτα φυσιολογικό συναίσθημα, πρέπει να αντιμετωπίζεται οπωσδήποτε, ώστε να μην γίνει μόνιμο βίωμα. Σε διαφορετική περίπτωση, το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό, αφού η ασφάλεια της απραγίας που τον συντηρεί οδηγεί με τη σειρά της στην έλλειψη της αίσθησης και του βιώματος της αληθινής ζωής. Παρ’ όλα αυτά, μπορεί να αντιμετωπιστεί και να ξεπεραστεί, αποδεικνύεται στην ιστορία, όταν υπάρχει η εσωτερική θέληση της αλλαγής, όταν ο άνθρωπος δείξει εμπιστοσύνη στον εαυτό του, αλλά και στους άλλους. Η φιλία προκύπτει ακόμα κι όταν η διαφορετικότητα είναι αισθητή ανάμεσα στους φίλους. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στο άνοιγμα μιας γέφυρας επικοινωνίας τους τη στιγμή που υπερέχει η επιθυμία της μεταξύ τους αλληλεπίδρασης, η εμπιστοσύνη, ο αλληλοσεβασμός και η αλληλοκατανόηση. Η συναισθηματική υποστήριξη και η ενθάρρυνση, επομένως, αποδιώχνουν τον φόβο και εξασφαλίζουν την ευκαιρία της γνωριμίας και της επαφής με την πραγματική ζωή, όχι μόνο στη θεωρία, αλλά κυρίως στην πράξη, μιας και αυτό είναι το ζητούμενο για την εξασφάλιση της πραγματικής ευτυχίας.

Η ζεστή και απαλή σε χρωματισμούς και υφές εικονογράφηση του βιβλίου δεν είναι απλά συνοδευτική, αλλά συμπληρωματική του κειμένου, αφού βοηθάει τα παιδιά στην καλύτερη κατανόηση του περιεχομένου και των νοημάτων που η συγγραφέας επιχειρεί να περάσει μέσα από τις λέξεις της.

Το βιβλίο απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας έξι ετών και άνω και, παρόλο που είναι αρκετά πολυσέλιδο, είναι γρήγορο στη ροή του και ευκολοδιάβαστο, γι’ αυτό και διαβάζεται κυριολεκτικά απνευστί.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.