Βιβλιοκριτική: "Η ιστορία των Ες Ες" του Αλ Τσιμίνο | Γράφει ο Κώστας Τραχανάς

 

Η ιστορία των Ες Ες
Οι διαβόητες λεγεώνες θανάτου του Χίτλερ
Συγγραφέας: Al Cimino
Μετάφραση: Αλέξανδρος Ηλιόπουλος
Ημερομηνία έκδοσης: 09/2026
ISBN: 978-960-04-5612-7

Εκδόσεις: Κέδρος

 Γράφει ο Κώστας Τραχανάς

Οι διαβόητες λεγεώνες θανάτου του Χίτλερ.

Τα Ες Ες ήταν ο ένοπλος βραχίονας του Ναζιστικού Κόμματος και τα Βάφεν-Ες Ες είχαν τη δομή τακτικού στρατού.

Παραμένει ανεξήγητο έως τώρα πώς στον 20^ο αιώνα μια πολιτισμένη ευρωπαϊκή χώρα, όπως η Γερμανία, μπόρεσε να κατρακυλήσει στην ασύλληπτη άβυσσο του ναζισμού. Επικεφαλής αυτής της πορείας προς τις πύλες της Κολάσεως ήταν τα Ες Ες, δηλαδή τα Σουτστάφελ, δηλαδή η Μοίρα Ασφαλείας. Τα μέλη τους ήταν η μαυροφορεμένη ελίτ του Ναζιστικού Κόμματος και περιφρονούσαν τα Στουρμαπτάιλουνγκ, δηλαδή τα Τάγματα Εφόδου -τους τραμπούκους με τα καφέ πουκάμισα που επέβαλλαν τον νόμο τους στους δρόμους.

Το πιο ανατριχιαστικό σε ό,τι αφορά τα Ες Ες είναι ότι στις τάξεις τους είχαν ενταχθεί ουκ ολίγοι ψυχοπαθείς, τα περισσότερα μέλη τους όμως ήταν συνηθισμένοι άνθρωποι, όμως αυτά τα μέλη μεταλλάχτηκαν σε μία από τις πλέον βάρβαρες φονικές μηχανές στην ιστορία της ανθρωπότητας. Πολλοί από αυτούς σκότωναν μωρά και παιδιά και εξόντωναν χωρίς καμία ενοχή εκατομμύρια αθώους πολίτες. Ορισμένοι διέπρατταν τα απάνθρωπα εγκλήματά τους για προσωπικό όφελος ή επειδή είχαν εξουσία. Βίαζαν και βασάνιζαν όποιον έπεφτε στα χέρια τους και εφάρμοζαν βάναυσα και θανάσιμα ιατρικά πειράματα σε επιλεγμένα θύματα.

Η ειδεχθής πραγματικότητα είναι ότι τα Ες Ες συγκροτήθηκαν για να διαπράττουν δολοφονίες και να σκορπούν τρόμο (Το καλύτερο πολιτικό όπλο είναι ο τρόμος. Οι άνθρωποι μας μισούν. Δεν ζητάμε όμως την αγάπη τους -μόνο τον φόβο τους, έλεγε ο Χάϊνριχ Χίμλερ). Τα Ες Ες ήταν νόμος .Ήταν υπόλογα μόνο στον ίδιο τον Χίτλερ ή στον υπαρχηγό του, τον Χίμλερ. Κάθε μέλος των Ες Ες ήταν συνένοχο. Ακόμα και να δεν διέπραττε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, παρέμενε απαθές και επέτρεπε την τέλεσή του. Η εισδοχή κάποιου ως μέλος στα Ες Ες ισοδυναμούσε με ένταξη σε μια εγκληματική οργάνωση. Επρόκειτο για ξεκάθαρη παραδοχή του κακού.

Ο Χίτλερ ήταν ένα απόλυτο μηδενικό μέχρι το 1919 και όμως κατάφερε να κυριαρχήσει στο πολιτικό πεδίο του 20^ου αιώνα. Στην ξέφρενη ανοδική πορεία του προς την εξουσία συνέβαλαν πολλοί παράγοντες. Σημαντικό μέρος της επιτυχίας του μπορεί να αποδοθεί στον ωμό εκφοβισμό των αντιπάλων του και του γερμανικού λαού από τα Στουρμαπτάιλονγκ (Τάγματα Εφόδου) και τα Σουτστάφελ (Ες Ες).

Ο Χίμλερ δεν ήταν ικανοποιημένος με το να είναι τα Ες Ες απλώς μία μονάδα των Ταγμάτων Εφόδου. Τα καθιέρωσε ως ένα ξεχωριστό σώμα με τη δική του ταυτότητα διευρύνοντας την εξουσία τους, ώσπου επισκίασαν και τελικά εξαφάνισαν τα Τάγματα Εφόδου του Ερνστ Ρεμ. Από το 1929 ανέλαβε τη διοίκησή τους ο Χάινριχ Χίμλερ και τα μέλη τους άρχισαν να αυξάνονται τόσο που το 1945 ξεπερνούσαν το ένα εκατομμύριο. Έγιναν η ραχοκοκαλιά της ναζιστικής Γερμανίας και εκτελούσαν σχεδόν όλες τις κρατικές λειτουργίες.

Τα Βάφεν -Ες Ες -κυριολεκτικά , τα ένοπλα Ες Ες -ήταν ο στρατιωτικός βραχίονας των Ες Ες. Το έμβλημά τους ήταν το Τότενκοπφ, δηλαδή η Νεκροκεφαλή. Η γενναιότητά τους ήταν συνυφασμένη με τις φρικαλεότητες που διέπρατταν. Τα Ες Ες -Αλγκεμάινε (Γενικά Ες Ες) έθεσαν υπό τον έλεγχό τους κάθε πτυχή της καθημερινότητας στη Γερμανία.

Τα Ες Ες γιγαντώθηκαν ως ουρά του Ναζιστικού Κόμματος. Όμως, καθώς το άστρο της Γερμανίας άρχισε να δύει, τα Ες Ες είχαν περισσότερα να χάσουν απ΄ ό,τι οποιαδήποτε άλλη οργάνωση των ναζί. Η ήττα θα αποκάλυπτε τα δολοφονικά εγκλήματα του Ολοκαυτώματος. Έτσι, τα Βάφεν -Ες Ες ρίχτηκαν και πάλι στη μάχη. Καλύτερα να πεθαίνει κανείς μαχόμενος παρά στο ικρίωμα.

Όταν ο πόλεμος τελείωσε, ελάχιστοι από τους δολοφόνους των Ες Ες επέδειξαν μεταμέλεια. Πολλοί από εκείνους οι οποίοι καταδικάστηκαν σε θάνατο, στη Νυρεμβέργη, ανέβηκαν στο ικρίωμα διατρανώνοντας το δίκαιο του αγώνα τους. Όμως, οι περισσότεροι δεν πλήρωσαν για τις πράξεις τους με τη ζωή τους. Πολλοί εγκληματίες πολέμου είδαν να μετατρέπεται η θανατική καταδίκη τους σε κάθειρξη. Έπειτα από σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα στη φυλακή τους επιτράπηκε να συνεχίσουν τη ζωή τους.

Υπάρχουν ορισμένες αμφιβολίες για το αν υπήρξε ή όχι κάποια επίσημη οργάνωση με την ονομασία ODESSA (Οργάνωση Πρώην Μελών των Ες Ες). Παρ΄ όλα αυτά αρκετοί εγκληματίες των Ες Ες, συμπεριλαμβανομένου του Άντολφ Άιχμαν και του Γιόζεφ Μένγκελε,  είναι βέβαιο ότι κατάφεραν να διαφύγουν από τη Γερμανία στο τέλος του πολέμου και να φτάσουν μέχρι τη Νότια Αμερική. Άλλοι βρήκαν καταφύγιο ακόμα και στη Βρετανία ,στις Η.Π.Α. ή στον Καναδά, όπου έζησαν άνετα, χωρίς να χρειαστεί ποτέ να λογοδοτήσουν για τα φριχτά εγκλήματά τους.

Η ιστορία των Ες Ες έχει γραφτεί, αλλά σίγουρα αξίζει να ξαναειπωθεί προτού τα γεγονότα ξεθωριάσουν από τη ζώσα μνήμη. Μακάρι να μπορέσουμε όλοι να ακούσουμε αυτή την προειδοποίηση της Ιστορίας. Η Γερμανία είναι μια χώρα στην οποία έχουν γεννηθεί ορισμένοι από τους σπουδαιότερους επιστήμονες, φιλοσόφους, μουσικούς και καλλιτέχνες, αλλά παρ΄ όλα αυτά βίωσε αυτή την τρομακτική περίοδο παράνοιας η οποία μπορεί να επαναληφθεί σε κάποιο άλλο κράτος αν δεν παραμείνουμε σε επιφυλακή. Πρέπει να βεβαιωθούμε ότι οι σπόροι από τους οποίους άνθισε το ρυπαρό λουλούδι των Ες Ες δεν θα φυτρώσει ποτέ ξανά. Όσοι κατατάχτηκαν στα Ες Ες δεν ήταν τέρατα ούτε  εξωγήινοι, αλλά ανθρώπινα όντα, όχι πολύ διαφορετικά από εμάς.

Ο Αλ Τσιμίνο παρουσιάζει την ιστορία της ανόδου και της πτώσης μιας από τις πιο καταχθόνιες κρατικές οργανώσεις που έχουν υπάρξει ποτέ.

Διαβάστε το.

Ο Αλ Τσιμίνο είναι Aμερικανός συγγραφέας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη, αλλά τα τελευταία χρόνια ζει και εργάζεται στο Λονδίνο.

Εστιάζει κυρίως σε άγνωστες και σκοτεινές πτυχές της σύγχρονης Ιστορίας. Στα έργα του ερευνά θέματα στρατιωτικά, για τις μυστικές υπηρεσίες και το οργανωμένο έγκλημα.

Μεταξύ άλλων έχει γράψει τα εξής: The Mafia Files: Case Studies of the World’s Most Evil Mobsters, The Manhattan Project: The Making of the Atomic Bomb και The Story of the SS: Hitler’s Infamous Legions of Death.