Σήμερα, Κυριακή 18/10/2026 έφυγε ξαφνικά ο Αντώνης Γκίκας, η ψυχή του Περάματος, της Γέρας και όχι μόνο...Σκόρπισε απέραντη θλίψη στην οικογένειά του, στους φίλους, στους συνεργάτες και γενικά σε όλους όσους τον γνώριζαν και τον αγαπούσαν...
Ήταν ένας γνήσιος καλλιτέχνης που αγαπούσε τον τόπο του. Είχε ζωγραφήσει πάνω από τετρακόσιους πίνακες με θέματα που αφορούσαν τον τόπο του, ολόκληρη τη Γέρα και όχι μόνο.
Απόστρατος του Λιμενικού Σώματος που υπηρέτησε για πολλά έτη στην Αθήνα, στη Μυτιλήνη και στο Πέραμα. Έχει κάνει μια καλή οικογένεια, δύο παιδιά, έξι εγγόνια κι ένα δισέγγονο. Η σύζυγός του, η κα Μαρίτσα, βράχος δίπλα του όλα αυτά τα χρόνια, για να τον στηρίζει. Όπως συνηθίζεται να λέγεται, «πίσω από έναν ισχυρό άντρα, βρίσκεται μια δυναμική γυναίκα».
Για πολλά έτη υπηρέτησε τον τόπο του ως αιρετός, είτε ως Πρόεδρος Κοινότητας Περάματος, είτε ως Δημοτικός Σύμβουλος. Είχε ραδιοφωνικό σταθμό, το «Ράδιο Γέρα» επί σειρά ετών.
Διατέλεσε Πρόεδρος του Αθλητικού, Πολιτιστικού Συλλόγου Αναγέννηση Ποσειδώνα Περάματος Γέρας και είναι Τακτικό Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου αυτού. Πάντα πρωτοπόρος σε όλες τις εκδηλώσεις του συλλόγου, στο να φτιάχνει ξύλινη φάτνη, στις Χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις του «Χωριού του Άη- Βασίλη», να ζωγραφίζει πανό, να ετοιμάζει το χώρο στη Γιορτή της Καθαράς Δευτέρας, «τα κούλουμα», να φτιάχνει εξέδρα στη Γιορτή της Σαρδέλας, στην εκδήλωση με τα Σαντούρια της Αγιάσου, σε Εκθέσεις Ζωγραφικής, στην Εκδήλωση με το Κοντάρι, να διοργανώνει αθλητικές και δραστηριότητες, να κάνει δωρεάν μαθήματα ζωγραφικής σε μεγάλους και σε παιδιά, κ.λπ.
Είχε διοργανώσει και είχε συμμετάσχει με έργα του σε πολλές Εκθέσεις Ζωγραφικής, στην Αθήνα, στη Μυτιλήνη, στη Γέρα, κ.λπ.. Ασχολιόταν και με τη «ζωγραφική του δρόμου», ζωγραφίζοντας στο Πέραμα, στη Σκάλα Λουτρών, στο Μεσαγρό, στο Τάρτι, κ.λπ. Πίνακές του κοσμούν το Κεντρικό Λιμεναρχείο Μυτιλήνης και άλλες Δημόσιες Υπηρεσίες. Κάθε φορά στις εκδηλώσεις του συλλόγου και όχι μόνο, δώριζε στη λαχειοφόρο αγορά, έναν όμορφο πίνακα δικό του.
Ήταν άνθρωπος «του λιμανιού αλλά και του σαλονιού», το ίδιο και η ζωγραφική του. Ζωγράφιζε με ζωντανό, παραστατικό τρόπο, χρησιμοποιώντας παλ χρώματα, κάνοντας ωραίο φόντο και τοποθετεί τα χτυπητά χρώματα μόνο εκεί που απαιτούνται.
Έργα του έχουν δημοσιευθεί στα Μ.Μ.Ε., σε περιοδικά και στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.
Είχε κάνει κατασκευές με ξύλο, πέτρα, χαλκογραφίες, κ.λπ. και γενικώς, ό,τι υλικό έπιανε στα χέρια του το μετέτρεπε με μεράκι, σε κάτι όμορφο.
Επίσης διοργάνωνε μουσικές εκδηλώσεις με παιδιά, σε διάφορες εκδηλώσεις, παρουσίες με τύμπανα, στο Πανηγύρι του Αγίου Παντελεήμονος και σε Εθνικές Εορτές.
Είχε βραβευτεί πολλές φορές, από το Λιμενικό Σώμα, από τον Αθλητικό, Πολιτιστικό Σύλλογο Αναγέννηση Ποσειδώνα Περάματος Γέρας Λέσβου, από το Χορευτικό Τμήμα αυτού, κ.λπ.
Τι να πρωτοπεί κανείς και τι να γράψει για τον κύριο Αντώνη Γκίκα, έναν υπηρέτη της τέχνης και της τοπικής κοινωνίας, λάτρη του τόπου του, έναν γνήσιο νησιώτη, έναν νοικοκύρη και καλό οικογενειάρχη, ώστε να αναλύσει το έργο του, επί σειρά ετών έως σήμερα.
Είναι γεγονός, ότι σχεδόν σε κάθε πόλη και χωριό της Λέσβου υπάρχουν κάποιοι τοπικιστές, κάποιους που νοιάζονται για τον τόπο τους.
Τις προάλλες τον είδα που ζωγράφιζε στον εξωτερικό τοίχο ενός καταστήματος κάποιου καλού του φίλου. Είχε απεικονίσει ένα όμορφο τοπίο. Τον συμβούλεψα να ζωγραφίσει και τους άλλους δύο τοίχους της πρόσοψης του ανωτέρω καταστήματος. Ενθουσιάστηκε με την ιδέα και είπε πως θα τους ζωγράφιζε...
Είχε κάνει το προσχέδιο για ένα βιβλίο για το Πέραμα, για την ιστορία του χωριού του, στο οποίο θα συμπεριλαμβανόταν και πλούσιο φωτογραφικό υλικό... Με είχε καλέσει πολλές φορές στο σπίτι για να δούμε πως “θα στήναμε” το ωραίο αυτό έργο, το οποίο δεν ήταν εύκολο...
Πράγματι, πήγαινα, τον βοηθούσα, “βάλαμε τα θεμέλια”, κάναμε το σχεδιάγραμμα και γενικώς... είχαμε φτάσει ένα βήμα πριν το τέλος... Δυστυχώς, δεν πρόλαβε να το εκδώσει... Δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το έργο του... και είχε πολλά ακόμη να δημιουργήσει...
Ήταν γραμμένο να φύγει μ’ αυτόν τον τρόπο..., χωρίς να πονέσει, χωρίς να ταλαιπωρηθεί....
Ίσως, ο Μεγαλοδύναμος Θεός μας να τον κάλεσε να εξασκήσει την τέχνη της Ζωγραφικής του Ουρανού, εκτός από τη μεγάλη του ειδικότητα της τέχνης της Ζωγραφικής του Δρόμου... Ζήλεψε ο Θεός και γι’ αυτό τον πήρε στα ξαφνικά, άρον- άρον, για να Του ζωγραφήσει τον Παράδεισο, και να τον κάνει ακόμα πιο όμορφο!
Είχε ζωγραφήσει όλο το Πέραμα, είχε ζωγραφήσει στη Σκάλα Λουτρών, στην Κουντουρουδιά, στο Μεσαγρό, στο Τάρτι και όχι μόνο, αφιλοκερδώς, βάζοντας όλο του το μεράκι κι όλη του την τέχνη!
Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο τον κάλεσε ο Ύψιστος! Για να εξασκήσει την Τέχνη του και στο Ουράνιό του Βασίλειο, βάζοντας τον κατάλληλο συνδυασμό χρωμάτων που μόνο εκείνος ήξερε να βάζει και να κάνει μαθήματα στους Αγγέλους να ζωγραφίζουν κι εκείνοι!
Ας είναι ελαφρό το χώμα της Περαματιανής γης που θα σε σκεπάζει, κ. Αντώνη!
Ο Θεός να δίνει δύναμη, στην αγαπημένη σου οικογένεια, την κα Μαρίτσα, στα παιδιά, στα εγγόνια και στο δισέγγονό σου, καθώς και στα άλλα δισέγγονά σου που θα έρθουν με το καλό!
0 Σχόλια