Ως γνωστόν, επειδή συνηθίζονται να κόβονται βασιλόπιτες, εκτός από την Πρωτοχρονιά, και κατά τον πρώτο και το δεύτερο μήνα κάθε έτους, θα σας πούμε την ιστορία της βασιλόπιτας.

Ο Άγιος Βασίλειος, ο Μέγας Πατέρας της Ορθοδοξίας (330μ.Χ-379μ.Χ) και ένας από τους Τρεις Ιεράρχες, ήταν Επίσκοπος στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, στους πρώτους βυζαντινούς χρόνους.

Ένας ηγεμόνας, τύραννος της περιοχής απείλησε κάποια στιγμή την πόλη του, ζητώντας από τους κατοίκους να του παραδώσουν όλους τους θησαυρούς που είχαν (χρυσαφικά, χρυσά νομίσματα, κ.λπ), αλλιώς θα τους σκότωνε, θα κατέστρεφε την πόλη και τον Άγιο Βασίλη θα τον εξόριζε ή θα τον σκότωνε, εάν δεν γινόταν αυτό που ζητούσε.

Οι κάτοικοι της πόλης φοβήθηκαν και από μεγάλη αγάπη που έτρεφαν στο πρόσωπο του Επισκόπου τους, συγκέντρωσαν τους λιγοστούς θησαυρούς τους και τους έδωσαν σ’ Αυτόν.

Μία ημέρα πριν την παράδοση των θησαυρών των κατοίκων, εμφανίστηκε ο Άγιος Μερκούριος και επιτέθηκε με Αγγελικά στρατεύματα στον τύραννο και τον ανάγκασε να φύγει άμεσα από την πόλη. Έτσι γλίτωσαν οι κάτοικοι και οι θησαυροί τους από τον κακό αυτόν άνθρωπο.

Ο Μέγας Βασίλειος είχε τους θησαυρούς στα χέρια του και δεν ήξερε ποιανού ήταν το κάθε κόσμημα. Παρακάλεσε το Θεό να τον φωτίσει με ποιον τρόπο θα γίνει η δίκαιη επιστροφή των χρυσαφικών στους πολίτες.

Ο Θεός τον φώτισε να δώσει την εντολή να του ζυμώσουν οι βοηθοί του πολλά ψωμάκια και σε κάθε ένα έβαζε από ένα χρυσαφικό, τα οποία θα μοίραζε στους κατοίκους της πόλης. Ως εκ θαύματος, ο κάθε πολίτης πήρε πίσω τα δικά του τιμαλφή. Κι έτσι όλοι έμειναν ευχαριστημένοι και με τα ψωμάκια και με τα χρυσαφικά τους που πήραν πίσω.

Κάπως έτσι εφαρμόστηκε το έθιμο της Βασιλόπιτας που κόβεται σε κάθε σπίτι και όχι μόνο, την Πρωτοχρονιά, και που περιέχει ένα νόμισμα. Τυχερός θεωρείται για ολόκληρη τη χρονιά αυτός που βρίσκει το νόμισμα αυτό.

Αφού τη σταυρώσει ο νοικοκύρης τρεις φορές τη Βασιλόπιτα, κόβει πρώτα το κομμάτι του Χριστού, της Παναγιάς, του Αγίου Βασιλείου, του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, του σπιτιού, όλων των μελών της οικογένειας, των επισκεπτών και αυτών των συγγενών που λείπουν σε άλλη πόλη, άλλο νησί, κ.λπ.

Το ίδιο γίνεται όταν κόβεται Βασιλόπιτα σε κάποιο Φορέα (Δήμο, Περιφέρεια, Υπηρεσία, Σύλλογο, κ.λπ). Εκτός από το κομμάτι του Χριστού, της Παναγιάς, κ.λπ., στη συνέχεια κόβεται το κομμάτι των εκπροσωπούντων και των συμμετεχόντων αυτών, ανάλογα με τον κάθε Φορέα, καθώς και των καλεσμένων.

Υπάρχουν αρκετές πατροπαράδοτες και όχι μόνο, συνταγές για Βασιλόπιτα, με τη μορφή κέικ και τσουρεκιού, ανάλογα με την περιοχή της πατρίδας μας. 

Επίσης, μία ξεχωριστή συνταγή για Βασιλόπιτα είναι η παραδοσιακή Βασιλόπιτα της Αγιάσου, που γίνεται με πολλές στρώσεις λεπτών φύλλων, γεμισμένη με μπαχαρικά, μπόλικη κανέλλα, κ.α. Είναι νοστιμότατη και προπαντός πρωτότυπη!

ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, ΚΑΛΗ ΚΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!