Βιβλιοκριτική: "Ο ήλιος πάγωσε" του Ακύλα Άρωνα | Γράφει η Στέλλα Πετρίδου

Ο ήλιος πάγωσε
Συγγραφέας: Ακύλας Άρωνας
Ημερομηνία έκδοσης: 04/2026
ISBN: 978-618-231-342-8
Σελίδες: 144

Εκδόσεις: Βακχικόν

Γράφει η Στέλλα Πετρίδου

Το πολιτικό νουάρ μυθιστόρημα είναι ένα δύσκολο είδος λογοτεχνίας και αρκετά απαιτητικό. Ίσως γιατί τα χαρακτηριστικά του πολλές φορές προκαλούν σύγχυση στον αναγνώστη, ιδιαίτερα μάλιστα όταν ο ίδιος επιχειρεί μια επιδερμική και γρήγορη ανάγνωση του περιεχομένου του, όταν δεν είναι δηλαδή βαθιά προσηλωμένος και συγκεντρωμένος σε αυτό ακριβώς που διαβάζει, ώστε να το κατανοήσει απόλυτα, να το αφομοιώσει και να το κάνει κτήμα του όσο αυτό απαιτείται και όσο αυτό τον ικανοποιεί και τον γεμίζει συναισθηματικά. Ωστόσο, το σκοτεινό σκηνικό που πολλές φορές περιβάλλει την υπόθεσή του στο σύνολό της είναι αρκετά έντονο, καθηλωτικό και συναρπαστικό. Δημιουργεί σαφέστατα μια ακατανίκητη έλξη στον αποδέκτη του, τον αναγνώστη του δηλαδή, που επιχειρεί μέσω της προσεκτικής και αργής ανάγνωσής του να το απολαύσει στο έπακρο, βάζοντας σταδιακά σε τάξη τα δεδομένα που το απαρτίζουν και το στοιχειοθετούν. Δεδομένα που ξετυλίγονται σιγά σιγά, για να φέρουν στο φως τα στοιχεία που κρίνονται απαραίτητα για την εξιχνίαση μιας περίπλοκης κατάστασης, στην οποία ο κυνισμός, η ανεξέλεγκτη κρατική εξουσία, η οικονομική, πολιτική, κοινωνική, ηθική και θρησκευτική διαφθορά θριαμβεύουν, για να επικρατήσει στο τέλος η απόλυτη αναρχία, η καθολική αδικία, η ανισότητα σε όλους τους τομείς και η θλιβερή και αναπόφευκτη εκ των πραγμάτων ανθρώπινη εξαθλίωση εξαιτίας της μη τήρησης του μέτρου.

Ένα τέτοιο μυθιστόρημα υπηρετεί ο Κύπριος πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας Ακύλας Άρωνας και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία. Το πρωτόλειο συγγραφικό του έργο είναι, όπως διαβάζουμε χαρακτηριστικά στο οπισθόφυλλό του, ένα «πολιτικό νουάρ για τις σκιές της εξουσίας, τις ρωγμές της πίστης και την αγωνιώδη αναζήτηση νοήματος σε μια εποχή όπου η αλήθεια σπάνια λέγεται φανερά». Και πράγματι, έτσι είναι.

Στην υπόθεση του βιβλίου αυτού δε θα διαπιστώσει ο αναγνώστης έναν κλασικό ιδιωτικό ντετέκτιβ, ούτε έναν ικανό και ευφυή αστυνομικό, έναν κεντρικό ήρωα δηλαδή που βάσει της ιδιότητάς του θα αναμειχθεί, είτε συνειδητά είτε όχι, σε ένα ή σε πολλά εγκλήματα που θα επιχειρήσει να εξιχνιάσει με πάθος και επαγγελματική αφοσίωση. Εδώ ο ήρωας είναι ένας απλός και καθημερινός άνθρωπος, κάποιος που άθελά του εμπλέκεται σε μεγάλες περιπέτειες, που σχετίζονται τόσο με τα μεγάλα ηθικά διλήμματα της ανθρωπότητας όσο και με την αξία που τελικά έχει στη ζωή του ανθρώπου η ίδια του η ύπαρξη. Μέχρι ποιο σημείο αξίζει να ζει ανούσια και αδιάφορα, πληκτικά και προσποιητά, αν δεν μπορεί να ζήσει όπως ακριβώς θέλει; Μέχρι ποιο σημείο αξίζει να θυσιαστεί για να υποστηρίξει τις ιδέες του, τα πιστεύω του και ό,τι τον χαρακτηρίζει απόλυτα ως άτομο και ως μέλος ενός ευρύτερου συνόλου;

Είναι ο Πάτερ Ακύλας ο ήρωας αυτός, ένας πρώην αναρχικός και νυν υπηρέτης του Θεού, συγγραφέας και καθηγητής πανεπιστημίου, που όμως πάσχει από βαριά κατάθλιψη, εξαιτίας των όσων συνέβησαν και εξακολουθούν να συμβαίνουν στη ζωή του. Αδυνατώντας πλέον να καλυφθεί από το λειτούργημά του και την αφοσίωσή του στον Θεό, αμφιβάλει για όλα. Τίποτα δεν τον γεμίζει πια και τίποτα δεν τον κάνει ευτυχισμένο. Ο θάνατος του παιδιού του, ο χωρισμός του με τη μητέρα του παιδιού του, ο έρωτάς του με κάποια άλλη, οι πολιτικές του πεποιθήσεις και τα όσα προκλητικά ή μη διδάσκει στους φοιτητές του, το αναρχικό παρελθόν του και η εξακολουθητική συμμετοχή του σε διαδηλώσεις, η ξαφνική εμπλοκή του σε φόνο, η ανάμειξή του μέσω ενός βιβλίου του με μια ακραία αριστερή οργάνωση, της οποίας το μανιφέστο είναι εμπνευσμένο από δικά του λόγια, καθιστούν την υπόθεση της ιστορίας του βιβλίου άκρως περίπλοκη, μα και για το λόγο αυτό απόλυτα ενδιαφέρουσα, μυστήρια και καθηλωτική.

Ο πάτερ Ακύλας είναι ένας άνθρωπος βαθιά ανήσυχος, κλονισμένος ηθικά και συναισθηματικά, μα αποφασισμένος να βρει την άκρη του νήματος, αυτή που θα τον οδηγήσει μέσω της αναζήτησής του να ανακαλύψει την αλήθεια που η σύγχρονη πραγματικότητα καλύπτει με τη βία για να μη δει ποτέ ξανά το φως του κόσμου. Μια αλήθεια επικίνδυνη, που πονάει ωστόσο, καθώς στέκεται ενάντια στο ηθικό, εκκλησιαστικό, πολιτικό και κοινωνικό κατεστημένο, ενάντια στην εξουσία και την τυφλή πίστη, τον εθισμό και την αδιάκοπη βία, μα που όμως δείχνει τον δρόμο για την αναζήτηση του πραγματικού νοήματος της ζωής.

Η ατμόσφαιρα του βιβλίου είναι πεσιμιστική. Η διαφθορά καλύπτει κάθε ορατό της σημείο, καθρεφτίζοντας ακόμα πιο έντονα τις συγκρούσεις και τις αδυναμίες του ανθρώπου να ανακαλύψει το φως μέσα στο απέραντο σκοτάδι που το καλύπτει ολοκληρωτικά. Η προσωπική διαδρομή του κεντρικού ήρωα γίνεται στόχος ζωής και τα μηνύματα που εύλογα προκαλεί η διαδρομή του αυτή στον αναγνώστη είναι πολλά και οπωσδήποτε χρήζουν αυστηρής μελέτης και προσοχής.

Ένα βιβλίο αρκετά καλογραμμένο, παρότι περιεκτικό πολύ σε νοήματα και για τον λόγο αυτό δυσνόητο σε μια πρώτη επιδερμική ανάγνωση, για απαιτητικούς αναγνώστες, με πλούσια πλοκή και περιεχόμενο, με πολύ καλή χρήση της γλώσσας, ανατρεπτικό, έξυπνο και ρεαλιστικό που αξίζει να διαβαστεί.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο θα βρείτε εδώ.