Βιβλιοκριτική: "Τα άλλα φτερά" της Ελένης Πετροπούλου

Τα άλλα φτερά
Συγγραφέας: Ελένη Πετροπούλου
Εικονογράφηση: Δήμητρα Παπαδημητρίου
Ημερομηνία έκδοσης: 07/2025
ISBN: 978-960-7234-35-3
Σελίδες: 32

Εκδόσεις: Ηράκλειτος

Γράφει η Στέλλα Πετρίδου

Η αυτοεκτίμηση είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη της προσωπικής ευτυχίας. Χωρίς την ύπαρξή της η ψυχή ανταριάζει, χάνει τον έλεγχο και τον προσανατολισμό της, απομακρύνεται από την ασφάλεια που της παρέχουν η εσωτερική γαλήνη και η ηρεμία, μελαγχολεί και σκοτεινιάζει εξαιτίας της κυριαρχίας αρνητικών σκέψεων που την κατακλύζουν ανεμπόδιστα, αυτομαστιγώνεται και κατά συνέπεια δυστυχεί. Κι ενώ φαίνεται θεωρητικά διαχείριση ως κίνηση, μια προσωπική διεργασία που δε μοιάζει ούτε δύσκολη ούτε ακατόρθωτη ώστε να δικαιολογεί τη διαρκή και αγχωτική προσήλωση του νου, καθρεφτίζει ακριβώς την υπαρκτή καταστροφική πραγματικότητα της σύγχρονης γενιάς των ανθρώπων, αφού στην πράξη αποδεικνύεται το ακριβώς αντίθετο.

Η εμπιστοσύνη στον εαυτό, η πίστη στην αξία και στις δυνατότητές του δεν προκύπτουν αυτόματα. Δημιουργούνται σταδιακά, ενισχύονται από εξωτερικούς παράγοντες, ζυμώνονται δηλαδή με προσοχή και σταθερή προσήλωση, με δουλειά, θέληση, υπομονή και επιμονή, ώστε στο τέλος η όλη προσπάθεια να οδηγεί στο πλέον επιθυμητό αποτέλεσμα. Την αποδοχή του εαυτού όπως ακριβώς είναι.

Η συγγραφέας Ελένη Πετροπούλου, έχοντας πλήρη συνείδηση της μεγάλης σημασίας της αυτοεκτίμησης στη ζωή του ανθρώπου, παρουσιάζει στα παιδιά ένα ακόμα παραμύθι της, το δεύτερο κατά σειρά έκδοσης, με τίτλο «Τα άλλα φτερά», που κυκλοφορεί εδώ και έναν χρόνο ακριβώς από τις εκδόσεις «Ηράκλειτος». Η ιστορία της απευθύνεται σε ηλικίες πέντε ετών και άνω, έχει ως κεντρικούς και δευτερεύοντες ήρωές της ζώα του δάσους (και όχι μόνο) και είναι ιδιαίτερα τρυφερή, ταυτόχρονα όμως και εξαιρετικά διδακτική εξαιτίας των θεμάτων που αναπτύσσει και των μηνυμάτων που είτε έμμεσα είτε άμεσα περνά στα παιδιά. Οι αφορμές για περαιτέρω εμβάθυνση της σκέψης τους, για εποικοδομητικές συζητήσεις με στόχο την κατανόηση σημαντικών συναισθημάτων και αξιών είναι πολλές και αυτό θα το διαπιστώσουν μικροί και μεγάλοι που θα πιάσουν το βιβλίο στα χέρια τους, ήδη από την αρχή της ανάγνωσης της ιστορίας που φιλοξενείται σ' αυτό. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Ο κεντρικός ήρωας του παραμυθιού είναι ο Κορνήλιος. Είναι το μικρό μαύρο κοράκι που ζει στο δάσος και που αυτή τη στιγμή είναι πολύ στενοχωρημένο. Κλαίει απαρηγόρητα και ο λόγος είναι πολύ σημαντικός. Είναι καλεσμένος στον χορό των πτηνών, που πραγματοποιείται κάθε δέκα χρόνια, όμως δε νιώθει έτοιμος ούτε κατάλληλος γι’ αυτό. Για την ακρίβεια, δε νιώθει καθόλου έτοιμος και καθόλου κατάλληλος. Αισθάνεται άσχημος για να παρευρεθεί σε μια τέτοια περίσταση, αταίριαστος σε σχέση με τα άλλα φανταχτερά πουλιά που είναι καλεσμένοι στον χορό και ο λόγος δεν είναι άλλος από την εξωτερική του εμφάνιση. Συγκεκριμένα, το χρώμα του. Είναι μαύρος, σκοτεινός, μουντός και απαρατήρητος, απλός και αδιάφορος. Με δυο λόγια, είναι ασήμαντος και δυστυχισμένος.

Ο μικρός σκίουρος που στέκεται δίπλα του και τον παρατηρεί δεν έχει την ίδια γνώμη με κείνον. Είναι φίλος του, ωστόσο, ο Κορνήλιος και δε θέλει σε καμία περίπτωση να τον βλέπει σε αυτή την κατάσταση, απογοητευμένο και μαραμένο ψυχολογικά. Αποφασίζει γι’ αυτό να τον εμψυχώσει, βοηθώντας τον να αλλάξει την εμφάνισή του. Και πράγματι, τα καταφέρνει περίφημα. Ο Κορνήλιος φορώντας πολύχρωμα φτερά, νιώθει διαφορετικός. Η εμφάνισή του στον χορό των πτηνών είναι εντυπωσιακή. Όταν όμως ένας ξαφνικός αέρας κάνει αισθητή την παρουσία του, ξεκολλάει τα πρόσθετα φτερά του Κορνήλιου και τα απομακρύνει. Η ντροπή του τώρα πια είναι πολύ μεγάλη. Είναι μαύρος ξανά, διαφορετικός από τα άλλα πουλιά, απλός πολύ και λιτός. Μήπως αυτό βέβαια τον καθιστά τόσο μα τόσο ξεχωριστό;

Η επιβράβευσή του στη συνέχεια από την επιτροπή των πουλιών τον εκπλήσσει ευχάριστα. Ο Κορνήλιος μπορεί να έχει μαύρο χρώμα στα φτερά του, όμως τα φτερά της ψυχής του είναι πολύχρωμα. Η απλότητά του είναι συνώνυμο της καθαρότητας που εκπέμπει και που αναδεικνύει ακόμα περισσότερο την ομορφιά και τη χάρη του, την καλοσύνη και την αγνότητά του.

Όταν ο Κορνήλιος στο τέλος συνειδητοποιεί το πόσο ξεχωριστός είναι, νιώθει πραγματικά ευτυχισμένος. Αγαπά πλέον τον εαυτό του και τον αποδέχεται χωρίς υπεκφυγές. Κι όταν του δίνεται η ευκαιρία να βοηθήσει κι ο ίδιος κάποιο άλλο ζωάκι που νιώθει μια παρόμοια ανασφάλεια εντός του, φέρνει στον νου του το παράδειγμα του φίλου του, του μικρού σκίουρου που στάθηκε δίπλα του στις δύσκολες στιγμές, ως πραγματικό και πολύτιμο δικό του στήριγμα, και επιδεικνύει την ίδια καλοσύνη με κείνον πράττοντας τα ανάλογα. Ενθαρρύνει το ζωάκι να αποδεχτεί και να αγαπήσει τον εαυτό του, για να αποδιώξει γρήγορα τη σκοτεινιά που κυριεύει το μέσα του, για να γαληνέψει ψυχικά και συναισθηματικά.

Κανένας άνθρωπος δεν είναι υποδεέστερος του άλλου, θα κατανοήσουν τα παιδιά στο τέλος αυτής της ιστορίας, αρκεί μονάχα να το συνειδητοποιήσει και να το πιστέψει πραγματικά. Σ’ αυτό, βέβαια, σημαντικό ρόλο παίζουν κι άλλοι πολύτιμοι παράγοντες, όπως η ενθάρρυνση και η ενσυναίσθηση, η συζήτηση και η στήριξη των ανθρώπων που βρίσκονται γύρω του, είτε γονείς είναι αυτοί είτε δάσκαλοι είτε ακόμα και φίλοι. Η φιλία συγκεκριμένα, θα τονίσει η συγγραφέας, αποδιώχνει ακόμα περισσότερο το αίσθημα της μοναξιάς και της απογοήτευσης εξαιτίας της χαμηλής αυτοεκτίμησης κι έτσι όλα λειτουργούν υπέρ της προσωπικής ανάκαμψης που αποκαθιστά την ψυχική ηρεμία και ισχυροποιεί την αυτοεκτίμηση, επομένως και την παρουσία της ευτυχίας στη ζωή του ανθρώπου.

Το παραμύθι της Ελένης Πετροπούλου είναι υπέροχο από κάθε άποψη. Είναι καλογραμμένο, σωστά δομημένο και επιμελημένο, με πλούσιους διαλόγους και με γρήγορη πλοκή, με όμορφες περιγραφές τοπίων και συναισθημάτων και με μια όμορφη εικονογράφηση που δένει αρμονικά με το κείμενο. Αποτελεί όχι απλά ένα βιβλίο ψυχαγωγίας και χαλάρωσης των παιδιών, αλλά κυρίως ένα βιβλίο συναισθηματικής ενδυνάμωσής τους, που συνδυάζει με επιτυχία τη δημιουργική απασχόλησή τους με τη διδαχή και τη γνώση. Άλλωστε, οι δραστηριότητες που ακολουθούν μετά την ολοκλήρωση της ιστορίας που φιλοξενεί αυτό το σκοπό έχουν. Για όλους τους παραπάνω λόγους λοιπόν και για ακόμα περισσότερους που θα ανακαλύψουν και τα ίδια τα παιδιά, το βιβλίο αυτό αξίζει να διαβαστεί. Συστήνεται ανεπιφύλακτα.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο θα βρείτε εδώ.