Βιβλιο-αναγνώσεις: "Ο Ωρίωνας, ο Μάξιμος και οι φανταστικοί τους φίλοι" της Στέλλας Πετρίδου

Ο Ωρίωνας, ο Μάξιμος και οι φανταστικοί τους φίλοι
Συγγραφέας: Στέλλα Πετρίδου
Ημερομηνία έκδοσης: 06/2026
ISBN: 978-960-607-792-0
Σελίδες: 40

Εκδόσεις: Συμπαντικές Διαδρομές

Γράφει η Ευαγγελία Μινάρδου-Αδάμου

Στο υπέροχο αυτό παραμύθι της Στέλλας Πετρίδου πρωταγωνιστεί ο μικρός Ωρίωνας. Στη μυθολογία ο Ωρίωνας αναφέρεται ως γιος του Ποσειδώνα, κατά μία εκδοχή, μάλιστα, ήταν πολύ ξεχωριστός ήρωας, αφού από τον Θεό πατέρα του είχε πάρει το χάρισμα να βαδίζει πάνω στη θάλασσα, ενώ έγινε και ο πιο διάσημος κυνηγός. Από την άλλη, διαβάζουμε ότι ο Ωρίων είναι αστερισμός και μάλιστα είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση.

Θεογέννητος μυθολογικός ήρωας και αστέρι, λοιπόν, ο Ωρίωνας. Όμως, η Στέλλα Πετρίδου, καθόλου τυχαία, θεωρώ, επιλέγει ως κεντρικό ήρωα στο παραμύθι της τον δικό της Ωρίωνα, όχι ένα παιδί-"αστέρι" με την στερεοτυπική έννοια της λέξης, αλλά ένα ξεχωριστό πλάσμα, που μπορεί κάποιοι να το κατατάσσουν στους "περίεργους", όμως έχει το άστρο μιας καθαρής ψυχής, όμορφης, δοτικής, που ξέρει να συναισθάνεται βαθιά, να αγαπά, να συγχωρεί και τελικά να βρίσκει τον δρόμο που οδηγεί στη φιλία μέσα από την καλοσύνη. Άραγε, "ήρωες" είναι πάντοτε αυτοί που διαθέτουν σωματική ρώμη, πολλούς ακόλουθους και "άστρο"; Ή μπορεί, σαν τον μικρό Ωρίωνα του παραμυθιού της Στέλλας Πετρίδου, να είναι "ξένοι" για την ομάδα των συνομηλίκων τους, να είναι μοναχικοί, να καταφεύγουν σε φανταστικούς φίλους, να υφίστανται εκφοβισμό κι όμως, να κρατούν δυνατή την καρδιά, υψηλό το σθένος, να χτίζουν με τις επιλογές και τις πράξεις τους γέφυρες προς τους άλλους, που δεν τους αντιμετωπίζουν ως κολαστήριο, αλλά πιστεύουν στη δύναμη της αγάπης, την υπηρετούν με όλη την αθωότητα της αγνής τους ψυχής -και όχι από ωφελιμισμό- που την κάνουν πράξη κι αυτή γκρεμίζει τα τείχη, φέρνοντας τη χαρά της αληθινής φιλίας;

Ναι, είναι αυτά εφικτά, μας λέει το παραμύθι της Στέλλας Πετρίδου. Ο μικρός της Ωρίωνας αποδεικνύεται μεγάλος. Δε σταματάει να πιστεύει στους ανθρώπους, να ελπίζει, να χτίζει τη μεταστροφή της ίδιας της ζωής του. Με την απλότητα και την καθαρότητα της παιδικής του καρδιάς αναζητά τους άλλους, αφήνει κατά μέρος την κρίσιμη ώρα τις δικές του πληγές, γίνεται αληθινός ήρωας, που σώζει. Και επειδή μέσα από την ανάγνωση των παραμυθιών η ψυχή παραμυθείται, βρίσκει ελπίδα και παρηγοριά, το "θαύμα" εδώ συντελείται. Η αγάπη, ο αλτρουισμός, η φιλία, η καλοσύνη θριαμβεύουν.

Υπέροχο το παραμύθι της Στέλλας Πετρίδου, σε μια ιδιαίτερα επιμελημένη έκδοση και με εξαιρετική εικονογράφηση. Εισάγει ομαλά και με απλότητα τους μικρούς αναγνώστες, αλλά και τους γονείς και τους ενήλικες εν γένει, σε σημαντικά ζητήματα σχετικά με την περιθωριοποίηση, τον σχολικό εκφοβισμό, τη σημασία της αποδοχής, της φιλίας, της συγχωρητικότητας που ξεπερνά το μίσος και την πόλωση, την ιαματική δύναμη της αγάπης, τη σημασία της καλλιέργειας αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης στα παιδιά, τους παιδικούς «φανταστικούς φίλους» και τον ρόλο τους, τα γνωρίσματα της παιδικής ψυχοσύνθεσης και τους ουσιαστικούς προβληματισμούς των μικρών παιδιών, που ίσως μερικές φορές δε συνειδητοποιούμε τη βαρύτητά τους αρκετά και έγκαιρα. Κι όλα αυτά χωρίς περιττούς διδακτισμούς, αλλά τηρώντας όλους τους συγγραφικούς "κανόνες" του σύγχρονου παιδικού παραμυθιού, ενός είδους εξ ορισμού σπουδαίου και καθόλου "εύκολου", που απαιτεί δεξιότητα στους χειρισμούς του, αφού αφορά στο πολυτιμότερο, τις παιδικές ψυχές.

Με πλούσια δημιουργική παραγωγή σε ποικίλα είδη του λόγου - ποίηση, στιχουργική, πεζογραφία - η πολυπράγμων και πολυτάλαντη Στέλλα Πετρίδου έρχεται να καταθέσει για άλλη μία φορά την τρυφερή, εύστοχη, επιτυχή συνεισφορά της στον χώρο του παιδικού παραμυθιού, αποδεικνύοντας πως η λογοτεχνία μπορεί να είναι ένας απέραντος κήπος με πολλά εύοσμα λουλούδια. Το παραμύθι της αυτό μοσχοβολάει ευαισθησία, γνώση της παιδικής ψυχής, ανθρώπινη τρυφερότητα.

Αγάπησα πραγματικά τους μικρούς ήρωες της Στέλλας Πετρίδου. Και όχι μόνον τον εξαιρετικό Ωρίωνα, αλλά και τον «αντίπαλό» του, τον Μάξιμο, που με τόση ενσυναίσθηση σκιαγραφείται από τη συγγραφέα. Και διερωτάται πάλι ο αναγνώστης: Πόσο αβασάνιστα, μερικές φορές, χαρακτηρίζουμε ένα παιδί «κακό»; Πόσο εύκολα, άραγε, βάζουμε «ταμπέλες», σε μικρούς και μεγάλους;

Δε σταματά, μέσα από την αναγνωστική απόλαυση, να μας βάζει σε περίσκεψη αυτό εδώ το παραμύθι, που στο τέλος του λυτρώνει. Αναζητήστε το!

Υπόθεση του παραμυθιού (από το δελτίο τύπου των εκδόσεων)

Ο μικρός Ωρίωνας νιώθει απέραντη μοναξιά, όταν με τους γονείς του αφήνει μια για πάντα το δάσος και μετακομίζει στο κοντινότερο χωριουδάκι. Ο Φουντωτός γίνεται ο νέος φανταστικός του φίλος, ενώ τα παιδιά του σχολείου, και κυρίως ο Μάξιμος, τον κοροϊδεύουν και τον φωνάζουν ‘περίεργο’.

Τι θα γίνει, όμως, όταν ο καιρός αγριέψει απότομα και ο Μάξιμος κινδυνέψει;

Ποιος είναι ο νέος φανταστικός του φίλος που θα τον αλλάξει για πάντα;

Βιογραφικό της συγγραφέως:

Η Στέλλα Πετρίδου κατάγεται από τον Σκουτάρο της Λέσβου. Είναι απόφοιτος της σχολής Φ.Π.Ψ. του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και της σχολής Δ.Υ.Λ.Σ. Σήμερα είναι εν ενεργεία Αξιωματικός του Λ.Σ. και μητέρα τριών παιδιών.

Στον ελεύθερό της χρόνο ασχολείται με την ποίηση, την πεζογραφία, τη στιχουργική και τη σύνθεση. Για το συγγραφικό και μουσικό της έργο έχει πολλές φορές βραβευθεί και διακριθεί σε πανελλήνιους και παγκόσμιους λογοτεχνικούς και καλλιτεχνικούς διαγωνισμούς.

Μέχρι σήμερα έχει εκδώσει δεκατρείς ποιητικές συλλογές, τρία παραμύθια και δύο μυθιστορήματα. Επίσης, έχει κυκλοφορήσει πέντε προσωπικά μουσικά άλμπουμ και τρία cd singles.

Είναι ιδρυτικό μέλος και Πρόεδρος της Ένωσης Λογοτεχνών Αιγαίου, ανθολόγος και επιμελήτρια των συλλογικών έργων αυτής, δημιουργός και αρχισυντάκτρια του ηλεκτρονικού βιβλιοφιλικού περιοδικού «Texnes OnLine» (texnesonline.gr) και κριτικός λογοτεχνίας. Παράλληλα διατηρεί και το προσωπικό της ιστολόγιο «Λυρίδες» (lyrides.blogspot.com).