Είναι γεγονός ότι ένα από τα πιο
άσχημα πράγματα που συμβαίνουν στο χώρο της Εκκλησίας είναι ο ανταγωνισμός
μεταξύ κληρικών, ιεροψαλτών, επιτρόπων, νεωκόρων, κ.λπ.
Αυτό το φαινόμενο είναι πολλές φορές η
αιτία να απομακρύνει πιστούς από τον ιερό αυτό χώρο.
Συχνά παρατηρείται το φαινόμενο ιερείς
να έχουν ανταγωνισμό μεταξύ τους, γιατί ο ένας έχει περισσότερα «τυχερά» από
τον άλλο, να κάνει περισσότερα μυστήρια (γάμους, βαφτίσια, ευχέλαια, κ.λπ), από
έναν άλλο.
Ένα επίσης δύσκολο πράγμα είναι όταν
υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ ιεροψαλτών κατά τη διάρκεια μίας ακολουθίας.
Ο παλαιότερος ιεροψάλτης στην αρχή
διδάσκει κάποιο νεώτερο. Καμιά φορά όμως, όταν δει και ακούσει ότι ο νεώτερος
έχει βελτιωθεί κι έχει καλύτερες επιδόσεις από αυτόν, τότε αρχίζει ο
ανταγωνισμός μεταξύ τους.
Μου έχει τύχει μία φορά, δεν θα το
ξεχάσω, σε μία μικρή εκκλησία στη Μυτιλήνη, όταν σε κάποια ακολουθία της
Μεγάλης Εβδομάδας (Νύμφιος), οι ιεροψάλτες κόντεψαν να πιαστούν στα χέρια μέσα
στον ιερό ναό, παρότι ήταν και οι δύο κάποιας ηλικίας! Μάλωναν για το ποιο
τροπάριο θα πει ο ένας και ποιο ο άλλος και δεν συμφωνούσαν μεταξύ τους… Μετά
από λίγο καιρό δεν τους ξανάδα στο ψαλτήρι αυτού του ναού, τους συνάντησα σε
διαφορετικά ψαλτήρια… Και ευτυχώς που δεν ξαναείχαν την ευκαιρία να συμψάλλουν,
γιατί σίγουρα θα διαφωνούσαν πάλι…
Τα τελευταία χρόνια, λόγω ελλείψει
ανδρών ιεροψαλτών σε μικρές ενορίες, κυρίως σε μικρά χωριά, εμείς οι γυναίκες
καλύπτουμε κάποια κενά, και μία από αυτές είμαι κι εγώ. Εκεί να δείτε τι
διαμάχες γίνονται… Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, συνήθως η πιο παλιά
ψάλτρια, διαμαρτύρεται γιατί μία άλλη νεώτερη διαβάζει τον εξάψαλμο, ή γενικώς…
τα «διαβαστά», τα αναγνώσματα. Ο κόσμος εν τω μεταξύ τις ακούει να μαλώνουν και
να προσβάλλει η μία την άλλη… Δε σέβονται ούτε τον ιερό χώρο όπου βρίσκονται,
αλλά ούτε τον ιερέα και τους πιστούς.
Καλό είναι οι παλαιότεροι ιεροψάλτες
να βοηθούν τους νεώτερους και να τους δίνουν τη σκυτάλη για να προχωρήσουν,
ώστε οι θέσεις στο ψαλτήρι να μην είναι άδειες. Και οι νεώτεροι να σέβονται και
να είναι ευγνώμονες για την πολύτιμη βοήθεια και τις γνώσεις που τους παρέχουν
οι μεγαλύτεροι και οι εμπειρότεροι ψάλτες.
Επίσης, καλό είναι, όταν οι ιεροψάλτες
μεγαλύτερης ηλικίας καταλαβαίνουν ότι ζορίζονται, ότι κουράζονται, να μην
προσπαθούν να τα ψάλλουν όλα και να τα διαβάσουν όλα οι ίδιοι, αλλά να δίνουν
και σε νεώτερους την ευκαιρία να συμμετέχουν κι εκείνοι.
Ο χώρος της Εκκλησίας του Χριστού
είναι χώρος αγάπης κι εμείς που συμμετέχουμε σ’ αυτόν το χώρο θα πρέπει να
είμαστε παραδείγματα προς μίμηση στους υπόλοιπους πιστούς, ώστε να προσέλθουν
κι άλλοι για να μην αδειάσουν οι ιεροί ναοί. Θα πρέπει εμείς, οι μεγαλύτεροι,
να δίνουμε το καλό παράδειγμα στους νεότερους, γιατί, κακά τα ψέματα, εμάς μιμούνται…
Θα πρέπει στον Ιερό αυτό χώρο να
εφαρμόζουμε όλοι αυτό που αναγράφει στο 13ο κεφάλαιο της Α΄ Επιστολής προς Κορινθίους που συνέταξε ο Απόστολος
Παύλος με τίτλο: «Ύμνος της Αγάπης». Θεωρείται ένα από τα κορυφαία και
πιο συγκινητικά κείμενα της Καινής Διαθήκης, καθώς αναδεικνύει την αγάπη ως την
υπέρτατη χριστιανική αρετή, ανώτερη από κάθε χάρισμα ή γνώση.
Έτσι είναι, κανείς πρέπει να σέβεται
τον εαυτό του και τους γύρω του και στο
χώρο της Εκκλησίας δεν ταιριάζουν οι έχθρες και οι ανταγωνισμοί, αλλά θα πρέπει
να υπάρχει αλληλοβοήθεια και αγάπη!
0 Σχόλια