Βιβλιοκριτική: "Το κάστρο της Θυραμιάς»" της Έρης Ρίτσου

Το κάστρο της Θυραμιάς
Συγγραφέας: Έρη Ρίτσου
Ημερομηνία έκδοσης: 07/2026
ISBN: 978-960-04-5597-7
Σελίδες: 168

Εκδόσεις: Κέδρος

Οι οικογένειες του Νικόλαου Γεωργαρά και του Γεώργιου Πλούσιου ήθελαν εκτός από την επαγγελματική συνεργασία να εξελιχθεί σε συγγένεια και ένωση των δύο οικογενειών. Έτσι ο Γεώργιος Πλούσιος έστειλε στο Βαθειό τον τρίτο γιο του τον Στέφανο να γνωρίσει και να αρραβωνιαστεί την Ελένη την δεύτερη κόρη του Νικόλαου Γιωργαρά.

Ο Στέφανος δεν είχε καμία κλίση και καθόλου όρεξη για εργασία. Μια καλή κοπέλα, από καλή οικογένεια, με υπολογίσιμη προίκα θα ήταν μια καλή λύση, να του σταθεί δίπλα και να καθοδηγεί, τον «αχαΐρευτο» γιο του Πλούσιου.

Ο Στέφανος δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για την Ελένη. Της Ελένης της άρεσε πολύ, όχι μόνο γιατί ήταν τόσο όμορφος, αλλά και γιατί της είχε φανεί ήρεμος και ευγενικός. Η Ελένη ήταν σοβαρή, ήρεμη, ευγενική, ώριμη και συμπαθητική.

Η μικρή Στεφανία, η Τρίτη κόρη του Γιωργρά, όμως ήταν πολύ χαριτωμένη και καμωματού, διαόλου κάλτσα, αυτή ήταν η ωραία της οικογένειας. Αυτή συγκίνησε τον Στέφανο .Αυτή κοίταζε ο Στέφανος.

Όμως ο Στέφανος έφυγε από το Βαθειό, χωρίς να κάνει κάποια κίνηση, χωρίς να πει τίποτα, χωρίς να κάνει φανερές τις προθέσεις του (ότι είχε ερωτευτεί μια παιδούλα… την Στεφανία), φαινόταν πως δεν ενδιαφερόταν για το συγκεκριμένο κορίτσι, την Ελένη.

Ο Στέφανος ανακοίνωσε στον πατέρα του και στην μητέρα του ότι προτίμησε την μικρή κόρη του Γιωργαρά, την δεκαπεντάχρονη Στεφανία...

Με την επιστολή που έστειλε ο Γεώργιος Πλούσιος πίστευε ότι θα γίνει ρεζίλι και θα γινόταν έξαλλος ο Νικόλαος Γεωργαράς και θα χάλαγε και η συνεργασία τους. Ήταν δύσκολη και ντροπιαστική κατάσταση. Πώς να έλεγαν στον άνθρωπο πως ο γιός του θέλει για γυναίκα του το κοριτσάκι;

Τελικά η οικογένεια Γεωργαρά δέχτηκε αυτόν τον γάμο, η Στεφανία όμως δεν τον ήθελε τον Στέφανο και δεν ήθελε να παντρευτεί. Ο Νικόλαος Γεωργαράς, πίστευε ότι ο έρωτας μπορούσε να ανθίσει αργότερα ,αλλά θα χρειαζόταν μια μακρά περίοδο αρραβώνων, μέχρι να γίνει η Στεφανία δεκαοκτώ χρονών.

Η Στεφανία οδηγείται σ’ αυτό τον γάμο από οικογενειακή πίεση και κοινωνική σκοπιμότητα, χωρίς αληθινό συναίσθημα, την ώρα μάλιστα που έχει συναντήσει τον Λεωνίδα, έναν νέο με τον οποίο έχουν πολλά κοινά ενδιαφέροντα και έχει αισθανθεί ερωτική έλξη γι’ αυτόν. Μετά τον γάμο της μεταφέρεται στο Κάστρο της Θυραμιάς, έναν τόπο σκοτεινό, σκληρό και ασφυκτικό, όπου νιώθει παγιδευμένη.

Η Στεφανία θα γεννήσει τρεις κόρες, αλλά ο Στέφανος αρχίζει και απομακρύνεται από την οικογένεια. Αρχίζει και χαρτοπαίζει. Το ρήγμα μεταξύ τους, χωρίς να έχει ειπωθεί τίποτα, χωρίς φασαρίες και καβγάδες, είχε βαθύνει πολύ. Η σιωπή τους, τα ανείπωτα λόγια τους είχαν γκρεμίσει κάθε γέφυρα ανάμεσά τους. Ακόμη κι αν δεν ήταν ο έρωτας που τους οδήγησε στον γάμο, θα μπορούσαν να αναπτύξουν μια σχέση συντροφικότητας, να ζήσουν μια ήρεμη ζωή. Όμως οι χαρακτήρες τους ήταν πολύ διαφορετικοί, οι απόψεις τους διαφορετικές, οι επιθυμίες τους διαφορετικές, έτσι δεν υπήρχε δυνατότητα μιας ομαλής κοινής πορείας. Από τη μια το ανήσυχο πνεύμα της Στεφανίας ασφυκτιούσε με τις συντηρητικές απόψεις του Στέφανου περί του τι σημαίνει γάμος όπου ο άνδρας είναι αφέντης και η γυναίκα δεν είχε λόγο, αφού τη φροντίζουν και της παρέχουν τα απαραίτητα.

Τελικά ο γάμος τους ήταν ταιριαστός για τις οικογένειες αλλά αταίριαστος για το ζευγάρι…

Η Λόπη-Αντιλόπη, ένα δεκατριάχρονο κοριτσάκι, είχε μπει σαν υπηρέτρια-δουλικό στο σπίτι του Γιωργαρά. Μετά από δύο χρόνια, αφού παντρευτούν οι κόρες του Γιωργαρά, θα φύγει από το αρχοντικό και θα γίνει επιχειρηματίας. Επιδίωκε να ανέβει κοινωνικά, να βγάλει πολλά λεφτά και να παντρευτεί ένα πλούσιο άνδρα…

Όπως συχνά συμβαίνει, αργά ή γρήγορα οι δρόμοι των ηρώων διασταυρώνονται ξανά.

Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα εποχής με κεντρικό άξονα την προσπάθεια των ανθρώπων, και ιδίως των γυναικών, να ορίσουν τη ζωή τους μέσα σε έναν κόσμο που τους περιορίζει.

Γραφή ώριμη, τολμηρή και καλλιεργημένη.

Το βιβλίο αυτό αιχμαλωτίζει τους αναγνώστες και αναγνώστριες από την πρώτη γραμμή, χάρη στο συναισθηματικό του βάρος.

Η Έρη Ρίτσου γεννήθηκε το 1955 στη Σάμο, όπου και μεγάλωσε. Γονείς της η γιατρός Γαρυφαλιώ Γεωργιάδου-Ρίτσου και ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος. Σπούδασε αγγλική φιλολογία και εργάστηκε στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Έχει μια κόρη, τη Λητώ, και πολλούς καλούς φίλους. Μένει μόνιμα στο Καρλόβασι της Σάμου. Τα βιβλία της, για μεγάλους και για παιδιά, κυκλοφορούν στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Κέδρος, ενώ διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί σε συλλογικούς τόμους, εφημερίδες και περιοδικά στην Ελλάδα και στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το μυθιστόρημά της Μυστικά και αποκαλύψεις κυκλοφορεί στα ιταλικά με τίτλο Segreti e Rivelazioni από τις εκδόσεις Crocetti Editore. Επίσης στα ιταλικά κυκλοφορούν το αστυνομικό της μυθιστόρημα Ο νεκρός δολοφονήθηκε (Hanno ammazzato il morto) από τις εκδόσεις Romiosini του Palermo University Press και η νουβέλα Γιατρός επαρχίας (Medico di provincia) επίσης από τις εκδόσεις Palermo University Press, στη σειρά NIATA.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο θα βρείτε εδώ.