Βιβλιοκριτική: "(Δεν) είμαι ο καλύτερος σε όλα" και "Ο γαϊδαράκος που τους έκανε όλους… άνω – κάτω!" του Λούκα Παναγή | Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

 Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη  

      

(Δεν) είμαι ο καλύτερος σε όλα – Λούκας Παναγή 

Μικροί μου φίλοι,

Ο σημερινός ήρωας της ιστορίας μας, είναι ένας μικρός ξιφίας και το όνομά του είναι Αριστείδης, μα οι φίλοι του τον φωνάζουν Άριστο. Από αυτή και μόνο την πρότασή μου, είμαι βέβαιη πως έχετε καταλάβει πολλά. Πρώτα από όλα πως το ταξίδι μας θα είναι στον βυθό και δεύτερον πως οι ήρωες του βιβλίου μας θα είναι πλάσματα της θάλασσας! Αχ πολύ μου αρέσει αυτό το τελευταίο! Χαίρομαι να μοιράζομαι μαζί σας τώρα που ακόμη είναι καλοκαίρι ιστορίες της θάλασσας και ελπίζω και σε εσάς να συμβαίνει το ίδιο!

Πάμε τώρα να γνωρίσουμε λίγο καλύτερα τον Αριστείδη. Ο Αριστείδης φιλαράκια μου, ήταν ο καλύτερος σε όλα! Σε όλα όμως! Στα παιχνίδια, στο σχολείο, στη μουσική, στη ζωγραφική! Σε όλα λέμε ήταν άριστος, γι’ αυτό και οι φίλοι του τον έλεγαν Άριστο και όχι Αριστείδη. Οι δάσκαλοι τον επαινούσαν πάντα στους γονείς του και ο μικρός ξιφίας μας απολάμβανε πάντα τα εύσημα!   

Μια μέρα όμως, στο σχολείο του Αριστείδη και μάλιστα στην τάξη του, ήρθε μια νέα μαθήτρια. Ήταν παράξενη, ήταν δυναμική και την έλεγαν Τερέζα, μα όπως δήλωσε, όλοι την φώναζαν Τέρη, γιατί ήταν ξεφτέρι!

Ωχ, κάτι μου φαίνεται πως θα συμβεί σε αυτήν την τάξη, ανάμεσα στον Άριστο και την Τέρη, μα ας μην προτρέχω…

Δεν σας κρύβω πως όλοι οι μαθητές, είδαν με περιέργεια την Τέρη, μα η δασκάλα την καλωσόρισε με αγάπη και της υποσχέθηκε μια όμορφη χρονιά. Έτσι και έγινε. Η Τέρη ήταν διασκεδαστική και πολύ γρήγορα έγινε η ψυχή της παρέας. Όλοι την αγκάλιασαν και μαζί της περνούσαν φανταστικά! Οπότε η χρονιά όλων φαινόταν πως θα είναι όμορφη!! Όλων; Για να δούμε…

Όπως σίγουρα έχετε καταλάβει, κάποιος ζήλεψε πολύ και αυτός ήταν ο Άριστος, ο οποίος μέχρι εκείνη τη στιγμή, εκείνος ήταν ο καλύτερος σε όλα, εκείνος ήταν η ψυχή της παρέας, εκείνος ήταν ο αρχηγός τους και τώρα η Τέρη είχε έρθει και είχε πάρει τη θέση του σε όλα!

Όμως η κατάσταση δυσκόλεψε περισσότερο για τον Άριστο, όταν σε έναν αγώνα στο σκάκι, η Τέρη τον κέρδισε. Ω συμφορά! Ο Άριστος δεν είχε χάσει ποτέ! Δεν ήξερε να χάνει, γιατί ήταν πάντα νικητής σε όλα! Στην αρχή βρήκε μια γωνίτσα και άρχισε να κλαίει μα την επόμενη ημέρα, με θάρρος έδωσε συγχαρητήρια στην αντίπαλό του για τη νίκη της.

Είχε καταλάβει πολλά και σημαντικά για τη ζωή του πράγματα!

Φίλοι μου, δεν είναι κακό να χάνουμε! Δε σημαίνει πως είμαστε άχρηστοι, σημαίνει πως κάποιοι είναι από εμάς πιο καλοί!

Επίσης, είναι ωραίο να αποδεχόμαστε το αποτέλεσμα, όποιο κι αν είναι αυτό!

Θυμηθείτε πως, ίσως να υπάρχουν κάποιοι καλύτεροι από εμάς σε κάποια δραστηριότητα, και αυτό επίσης δεν είναι κακό!

Και επιπλέον, σημασία έχει να προσπαθούμε, να περνάμε καλά, να είμαστε ευτυχισμένοι και σε κάθε δοκιμασία, να χρησιμοποιούμε θεμιτά μέσα. Μονάχα έτσι θα χαρούμε αν έρθει και η νίκη, μα ακόμα κι αν δεν έρθει, θα έχουμε διασκεδάσει και θα είμαστε ευχαριστημένοι με τον εαυτό μας και την προσπάθειά μας!

Αυτά θέλω να κρατήσετε από το παραμύθι και να προσπαθήσετε να τα κάνετε πράξη!

Εικονογράφηση: Βασίλης Ηλιόπουλος

 

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

Ο Άριστος που έβλεπε από μακριά, ζήλεψε. Εκείνος ήταν ο αρχηγός τόσα χρόνια. Εκείνος ήταν που πάντα έλεγε αστεία στους άλλους και γελούσαν.

Ήταν ο καλύτερος σε όλα!

Και τώρα, ένιωθε πως μια αντίπαλος ήρθε από το πουθενά για να του πάρει τη θέση που είχε στην κορυφή. 

Ο γαϊδαράκος που τους έκανε όλους… άνω – κάτω! – Λούκας Παναγή 

Φιλαράκια μου αγαπημένα,

Συνεχίζω με ένα εξίσου όμορφο παραμύθι, με νέο ήρωα, με νέες περιπέτειες, με μια νέα ιστορία!

Ελάτε να γνωρίσουμε παρέα τον γαϊδαράκο τον Μανώλο, ο οποίος ζει σε ένα μικρούλι χωραφάκι, το οποίο βρίσκεται ανάμεσα σε ουρανοξύστες. Και τώρα θα μου πείτε, πως γίνεται ανάμεσα στους τεράστιους ουρανοξύστες, να υπάρχει ένα μικρούλι χωραφάκι; Θα σας απαντήσω, μη βιάζεστε! Στα παραμύθια, μικροί και αγαπημένοι μου φίλοι, όλα επιτρέπονται! Εσείς ειδικά το ξέρετε καλύτερα από τους μεγάλους!!!!

Ο Μανώλο λοιπόν, απολάμβανε το σανό του, όταν κάποια στιγμή βαρέθηκε και θέλησε μια αλλαγή! Ντύθηκε, στολίστηκε και βγήκε βόλτα. Άρχισε να χορεύει χωρίς να τον νοιάζουν τα περίεργα βλέμματα των περαστικών, άρχισε να πετάει στα σύννεφα ανάμεσα στα αεροπλάνα και τα πετούμενα και όταν βαρέθηκε και προσγειώθηκε, φώναζε σε όλους το όνομά του και τους καλούσε να συνταχθούν μαζί του και να φέρουν αλλαγή!

Γίνεται λέτε εύκολα να αλλάξουν τα πράγματα γύρω μας;

Γίνεται να κάνουμε πράγματα περίεργα και να μη μας σχολιάζουν; 

Για να συνεχίσω την ιστορία του Μανώλο και σίγουρα θα μάθουμε…

Δεν σας κρύβω πως στην αρχή κανένας δεν του έδωσε σημασία, μα ο Μανώλο επέμεινε. Έβαλε μια κόκκινη μύτη, τράβηξε το ενδιαφέρον του κόσμου που τον έβλεπε και γελούσε ενώ εκείνος συνέχιζε να τους προσκαλεί σε αλλαγή!

Γιατί ήθελε να αλλάξει τα πράγματα ο Μανώλο;

Τι ήθελε να πετύχει με αυτό;

Αναρωτιέμαι και είμαι βέβαιη πως κάποιοι από εσάς έχετε τις ίδιες εύλογες απορίες με εμένα…

Σωστά δεν τα λέω ή μάλλον τα γράφω; 

Και τότε φίλοι μου, μαζί του πήγαν τα ζώα και με αρχηγό τον Μανώλο, άρχισε η αλλαγή… 

Οι κότες άρχισαν να νιαουρίζουν!

Οι αγελάδες άρχισαν να γαβγίζουν!

Οι γάτες άρχισαν να μουγκρίζουν! 

Και γενικά τα ζώα δεν έβγαζαν τους ήχους που μας έχουν συνηθίσει, μα κάτι άλλο, γνώριμο μεν μα συνάμα διαφορετικό!

Όλα είχαν γίνει άνω – κάτω!

Ή καλύτερα, ο γαϊδαράκος της ιστορίας μας τους είχε κάνει όλους αχταρμά!

Τους είχε κάνει όλους άνω – κάτω!

Τότε τα ζώα έφτασαν στον βασιλιά μπροστά που και εκείνος τα είχε πια χαμένα! Αυτά που έβλεπε και άκουγε ήταν πρωτόγνωρα και διαφορετικά και ο καημένος δεν ήξερε τι να κάνει!

Και κάπου εδώ φίλοι μου το σκηνικό αλλάζει και ο συγγραφέας του παραμυθού Λούκας Παναγή, μας δίνει δυο επιλογές για το τέλος της ιστορίας.

Δεν θα σας πω ποιες είναι αυτές οι δύο εκδοχές για το τέλος, μα είμαι βέβαιη και ακόμη παραπάνω από βέβαιη πως όλοι σας, θα διαλέξετε την πρώτη εκδοχή!

Αν τώρα και εσείς θέλετε να μάθετε πως τελικά μπορεί να τελειώσει η ιστορία του Μανώλο, δεν έχετε παρά να αναζητήσετε το παραμύθι και να αποφασίσετε το τέλος με δημοκρατικές διαδικασίες ή το τέλος με τιμωρίες…

Η απόφαση είναι στα δικά σας χεράκια!

 

Εικονογράφηση: Βασίλης Ηλιόπουλος

 

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα του βιβλίου:

Ο Λούκας Παναγή γεννήθηκε στην Κύπρο το 1991. Λατρεύει τα παραμύθια! Αυτός είναι ο λόγος που έχει εκδώσει πέραν των 100 παραμυθιών. Μπορείτε να δείτε περισσότερα για αυτά στο «Ώρα για παραμύθι» σε facebook, You Tube, Instagram.