Σήμερα οι Τέχνες φιλοξενούν τη συγγραφέα Μαρία Ιωσηφίδη. Αφορμή στέκεται το νέο της βιβλίο, με τίτλο «To σπίτι των πιθανοτήτων - Συνειδήσεις που ταξιδεύουν στον χρόνο, αναζητώντας διέξοδο από τον θάνατο», που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες από τις εκδόσεις «Πηγή». Θα μας μιλήσει σχετικά γι' αυτό στη συνέντευξη που ακολουθεί.
Κυρία Ιωσηφίδη, η συγγραφή αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς σας από πολύ μικρή ηλικία. Παρότι νέα ακόμα, η προσωπική σας εργογραφία είναι αρκετά αξιόλογη και αποδεικνύει έμπρακτα το γεγονός ότι όντως η συγγραφή δεν αποτελεί μια παροδική δημιουργική ενασχόληση για εσάς, αλλά μια αληθινή αγάπη που ήρθε στη ζωή σας για να μείνει, να ανθίσει και να καρποφορήσει. Τι είναι αυτό που σας ενθουσιάζει σ’ αυτήν;
Αυτό που με ενθουσιάζει στη συγγραφή είναι ότι μπορεί να συνδυάσει τα πάντα. Κάθε ενδιαφέρον μου, ιδέες, ερωτήματα, βιώματα, σκέψεις, συναισθήματα. Είναι ένας δημιουργικός τρόπος έκφρασης που στοχεύει άμεσα στην επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους, δηλαδή ξεφεύγει από το προσωπικό επίπεδο και κινείται προς το συλλογικό. Αρχικά γράφω γιατί προσωπικά το απολαμβάνω αλλά στην ουσία η συγγραφή ολοκληρώνεται όταν το μήνυμά μου βρει αποδέκτη, όταν τα κείμενά μου διαβαστούν και όσα γέννησε η φαντασία μου ζωντανέψουν στη φαντασία των αναγνωστών. Εκεί είναι που συμβαίνει το πραγματικά μαγικό. Πρώτα στη μοναδική εμπειρία της συγγραφής και μετά στην εντελώς απρόβλεπτη τροπή που μπορεί να πάρει μια ιστορία όταν ο κώδικας των λέξεων μεταφραστεί από άλλον νου και λάβει νέες διαστάσεις, ερμηνείες και επιλογές, όπως για παράδειγμα ποιο ήταν τελικά το πιο σημαντικό ή το πιο απολαυστικό κομμάτι μιας ιστορίας.
Παρότι η επαγγελματική σας ιδιότητα δεν σχετίζεται σε καμία περίπτωση με τη λογοτεχνία, πώς εξηγείτε το γεγονός ότι αποτελεί πολύτιμη πηγή έμπνευσης που σας βοηθά συχνά να πλάσετε τις φανταστικές ιστορίες σας;
Οι σπουδές μου στο Τμήμα Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και οι μετέπειτα εμπειρίες μου ως εργαζόμενη στον χώρο της υγείας έχουν επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την αντίληψή μου για τον κόσμο. Γνώρισα τον άνθρωπο σε στιγμές αρρώστιας και πόνου, ήρθα από νεαρή ηλικία αντιμέτωπη με τον θάνατο, μέσα από την εργασία μου σε Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων με άνοια στο Κέιμπριτζ της Αγγλίας και στη συνέχεια στις Κλινικές Μελέτες της Ογκολογικής Κλινικής του ΠΑΓΝΗ. Από νωρίς αναρωτήθηκα για το νόημα της ζωής, ερχόμενη σε επαφή με τις πιο δύσκολες πλευρές της. Έτσι, αναπόφευκτα μου γεννήθηκαν πολλά ερωτήματα που ήθελα να εξερευνήσω και πολλά επίσης βιώματα και ίσως μερικά συμπεράσματα που είχα την ανάγκη να μοιραστώ. Το γεγονός ότι δεν ασχολούμαι πλέον με αυτό το επάγγελμα πιθανότατα συνέβαλε στην αποστασιοποίηση μου από αυτές τις εμπειρίες και στην απόσπασή τους από την ταυτότητά μου, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισχωρήσουν ελεύθερα σε ένα άλλο πεδίο, εκεί απ' όπου αντλείται η έμπνευση για τις ιστορίες μου. Ίσως πρόκειται για μια «πηγή» έμπνευσης, ένα «πηγάδι» που περιέχει αναμνήσεις, ιδέες, συναισθήματα που δεν έχουν ακόμη λάβει την απαραίτητη επεξεργασία από μέρους μου και περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να αναβλύσουν και την ευκαιρία να βρουν τη θέση τους στην ιστορία που θα τους ταιριάξει καλύτερα.
Είναι η πρώτη φορά που φιλοξενείστε στις Τέχνες και αυτό οφείλεται φυσικά στο γεγονός της έκδοσης του νέου σας βιβλίου. Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς και την ήδη εκδοθείσα συγγραφική σας παραγωγή.
Κατάγομαι από Αθήνα και Γιάννενα, έχω μεγαλώσει στην Κρήτη και έχω ζήσει σε μερικές ακόμα πόλεις της Ελλάδας. Λατρεύω τη θάλασσα και τη φύση γενικότερα, μ' αρέσει όμως και η ένταση της πόλης. Πάντα έχω συντροφιά μου ένα κατοικίδιο. Από την ηλικία των δεκατριών ετών έως και των τριάντα είχα την ευτυχία να έχω τη συντροφιά μιας υπέροχης σκυλίτσας και πλέον έχω δίπλα μου δυο φανταστικές γατούλες. Από πολύ μικρή ηλικία διάβαζα λογοτεχνικά βιβλία και δεν άργησα να δοκιμάσω να γράψω δικές μου ιστορίες, ούτε δίστασα ποτέ να φανταστώ ότι θα μπορούσα να γράψω ένα ή και πολλά βιβλία. Παρ’ όλα αυτά άργησα πολύ να το πιστέψω. Κατά καιρούς έχω ασχοληθεί με το θέατρο, τον κινηματογράφο, τη δημιουργία βίντεο, τον χορό, την κατασκευή κοσμημάτων. Η έμφυτη περιέργεια μου είναι αυτή που με οδηγεί συχνά σε νέες εμπειρίες και σε νέες ιδέες που αργότερα θέλω να μοιραστώ. Διαβάζω πολλά είδη λογοτεχνίας και μη, όπως επίσης μ' αρέσει να πειραματίζομαι με διάφορα είδη λογοτεχνίας, όπως παραμύθι, διήγημα, μυθιστόρημα, ποίηση.
Όπως ανέφερα ήδη, έχω σπουδάσει νοσηλευτική και έχω εργαστεί για λίγα χρόνια στον χώρο της υγείας. Από εκεί και πέρα άρχισα να αναζητώ έναν άλλο δρόμο που θα με κάλυπτε περισσότερο. Στην πορεία αυτή έγινε και η εκ νέου ανακάλυψη της συγγραφής ή αλλιώς η συνειδητοποίηση της αξίας της στη ζωή μου. Φέτος ξεκίνησα το Διιδρυματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Ρητορική, Επικοινωνία και Δημιουργική Γραφή στην Εκπαίδευση» από το ΕΚΠΑ και το ΠΔΜ, για το οποίο είμαι φυσικά πάρα πολύ χαρούμενη καθώς μου δίνεται η ευκαιρία να μελετήσω ακόμα περισσότερο τον γραπτό λόγο που τόσο αγαπώ. Επίσης, έχω ολοκληρώσει μια ετήσια επιμόρφωση στη Συμβουλευτική και Ψυχοθεραπεία: Αφηγηματικές, Διαλογικές και Σχεσιακές Προσεγγίσεις στη Μετανεωτερικότητα από το Κ.Ε.ΔΙ.ΒΙ.Μ. του ΕΚΠΑ που με εφοδίασε με νέους τρόπους σκέψης γύρω από την ψυχολογία, την έννοια του εαυτού, των προσωπικών αφηγήσεων που καθορίζουν τη ζωή μας και την αξία της επικοινωνίας, που σίγουρα θα αρχίσουν σιγά σιγά να εισχωρούν και στις ιστορίες μου.
Τώρα, όσον αφορά το συγγραφικό μου έργο: Το πρώτο βιβλίο μου που τυπώθηκε με αυτοέκδοση έχει τίτλο «Ο Αόρατος» και πρόκειται για ένα σύντομο μυθιστόρημα με θέμα τη διαφορετικότητα, το οποίο μέσα από τη φαντασία αναφέρεται σε κοινωνικά ζητήματα, όπως η αναζήτηση της ταυτότητας. Το επόμενο, επίσης αυτοέκδοση, είναι ένα κολάζ λογοτεχνικών κειμένων και επεξεργασμένων φωτογραφιών, με τίτλο «Ποιητικό Ημερολόγιο: Το Πένθιμο Μενταγιόν», το οποίο λειτούργησε ψυχοθεραπευτικά και με έφερε για πρώτη φορά σε επαφή με τον ποιητικό λόγο. Το τρίτο στη σειρά, αλλά πρώτο όσον αφορά τη συνεργασία με εκδοτικό οίκο, είναι το νέο μου μυθιστόρημα, «Το Σπίτι των Πιθανοτήτων«, που κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα φαντασίας που συνδυάζει τον φιλοσοφικό στοχασμό με τη μεταφυσική περιπέτεια προσκαλώντας τον αναγνώστη να αναζητήσει τις δικές του απαντήσεις σε βαθιά ανθρώπινα ερωτήματα.
Είναι έκδηλη η αγάπη που τρέφετε για το μυθιστόρημα, παρότι έχετε δοκιμαστεί και σε άλλα είδη του λόγου, όπως το διήγημα και η ποίηση. Δίνετε, ωστόσο, την εντύπωση ότι αυτό αποτελεί το λογοτεχνικό είδος το οποίο σας ενδιαφέρει περισσότερο από όλα τα υπόλοιπα. Είναι μήπως αυτό που σας επιτρέπει να ξεδιπλώσετε καλύτερα τη φαντασία σας και να αφήνεστε συγγραφικά σ’ αυτήν; Θεωρείτε δηλαδή ότι σας ταιριάζει περισσότερο;
Ναι, θεωρώ ότι μου ταιριάζει περισσότερο το μυθιστόρημα, επειδή είναι αυτό που μου βγαίνει πιο φυσικά. Ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι επίσης διαβάζω περισσότερο μυθιστορήματα συγκριτικά με τα άλλα είδη του λόγου, ενώ και από παιδί λάτρευα τα παιδικά μυθιστορήματα. Όσο μεγαλύτερο, τόσο το καλύτερο. Δηλαδή ως αναγνώστρια μου αρέσει να χάνομαι σε ένα καλογραμμένο μεγάλου μεγέθους μυθιστόρημα, διότι με αυτόν τον τρόπο περνάω περισσότερο χρόνο στον φανταστικό κόσμο του βιβλίου, γνωρίζω καλύτερα τους χαρακτήρες και βιώνω πιο έντονα την ιστορία. Γράφω, λοιπόν, αυτό που μου αρέσει να διαβάζω. Επίσης, επειδή η ανάγνωση της λογοτεχνίας ταυτίζεται κατά κάποιο τρόπο στο μυαλό μου με το μυθιστόρημα, όταν μου έρχεται μια ιδέα για μια νέα ιστορία, δεν έρχεται μόνη της, αλλά μαζί με πολλές άλλες ιδέες που συνδέονται μεταξύ τους και πλάθουν έναν ολόκληρο κόσμο, γεμάτο εικόνες και αντιθέσεις, ερωτήματα και μονοπάτια προς εξερεύνηση που δύσκολα χωράνε σε λίγες σελίδες. Χρειάζονται αρκετό χώρο για να ξετυλιχθούν αργά και σαν χάρτης να ταξιδέψουν τον αναγνώστη στον φανταστικό κόσμο τους για να του πουν αυτή τη νέα ιστορία.
Σε ποιο δικό σας βιβλίο τρέφετε μεγαλύτερη αδυναμία, ίσως λίγο παραπάνω από όλα τα υπόλοιπα, και για ποιον ιδιαίτερο λόγο;
Λένε πως δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τα «παιδιά» σου, όμως πράγματι υπάρχει αυτό στο οποίο έχω μεγαλύτερη αδυναμία. Είναι το νέο μου βιβλίο «Το Σπίτι των Πιθανοτήτων». Ο λόγος είναι πως εκεί νιώθω ότι έχω αφιερώσει ένα κομμάτι της ψυχής μου, αν όχι ολόκληρη την ψυχή μου. Η αρχική ιδέα για το συγκεκριμένο βιβλίο ήρθε προτού να είμαι έτοιμη να το γράψω. Ήταν το βιβλίο που ήθελα πάρα πολύ να γράψω, αλλά έπρεπε πρώτα να αποκτήσω μια βασική εμπειρία στη συγγραφή. Έτσι, θα έλεγα πως έκανα πολλές θυσίες γι' αυτό το βιβλίο, έπρεπε να δείξω υπομονή, αφοσίωση, πίστη στην ιδέα, αλλά και να ακολουθήσω τον ρυθμό που απαιτούσε η συγγραφή του, δηλαδή άλλοτε χρειαζόταν εντατική δουλειά κι άλλοτε μεγάλες παύσεις για αποστασιοποίηση και επανεξέταση της δομής του. Επίσης, στο συγκεκριμένο βιβλίο δεν επέτρεψα στον εαυτό μου τη λογοκρισία και προσπάθησα να αφήσω τους χαρακτήρες ελεύθερους, αυθεντικούς, ανθρώπινους. Αγάπησα όλους τους χαρακτήρες μου, τους συμπόνεσα, τους έδωσα ό,τι μπορούσα και μάλλον έζησα πολύ έντονα την εμπειρία της συγγραφής αυτού του βιβλίου.
Σας ενδιαφέρουν οι κριτικές που γίνονται για τα βιβλία σας; Τις λαμβάνετε υπόψη; Σας επηρεάζουν είτε θετικά είτε αρνητικά κι αν ναι, γιατί; Σε ποιες κριτικές εστιάζετε περισσότερο το ενδιαφέρον σας, των αναγνωστών ή των κριτικών λογοτεχνίας;
Βέβαια, με ενδιαφέρουν πάρα πολύ οι κριτικές από οποιονδήποτε καθώς περιέχουν χρήσιμες πληροφορίες για μένα, τις οποίες δεν μπορώ να βρω αλλού. Γνωρίζω τα βιβλία μου από τη δική μου πλευρά και όσο αποστασιοποιημένα κι αν τα διαβάσω, δεν θα καταφέρω ποτέ να είμαι ο αναγνώστης που τα διαβάζει για πρώτη φορά. Λαμβάνω λοιπόν πληροφορίες μέσω των κριτικών για τις εντυπώσεις που αφήνουν τα βιβλία μου, πέρα από το αν άρεσαν ή δεν άρεσαν. Με ενδιαφέρει να μάθω τα πάντα, από την αίσθηση που αφήνουν καθώς διαβάζονται, τον ρυθμό με τον οποίο διαβάζονται, τις σκέψεις και τα συναισθήματα που προκαλούν, όπως και τις διαφορετικές ερμηνείες που δίνονται ή τα σημεία στα οποία εστιάζει κάποιος. Ακόμα, με ενδιαφέρει να γνωρίσω το κοινό μου, επομένως το να μάθω σε ποιον αρέσει και σε ποιον δεν αρέσει είναι πολύτιμη πληροφορία σχετικά με τα άτομα στα οποία απευθύνονται κυρίως οι ιστορίες μου, με βάση τα αναγνωστικά τους ενδιαφέροντα ή γενικότερα τον τρόπο σκέψης και τα δικά τους βιώματα. Σίγουρα, ένα θετικό σχόλιο από κάποιον άλλο συγγραφέα ή κριτικό λογοτεχνίας θα έχει για μένα σημαντική αξία, όπως και από αναγνώστη-βιβλιοφάγο που διαβάζει βιβλία με κοινή θεματική με τα δικά μου.
Το νέο σας βιβλίο είναι μυθιστόρημα. Κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2026 από τις εκδόσεις «Πηγή» και φέρει τον τίτλο «To σπίτι των πιθανοτήτων - Συνειδήσεις που ταξιδεύουν στον χρόνο, αναζητώντας διέξοδο από τον θάνατο». Πρόκειται για ένα βιβλίο φαντασίας που όμως έχει βαθιά φιλοσοφικό χαρακτήρα. Μιλήστε μας περιληπτικά για το περιεχόμενό του.
Σε μια διάσταση ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο βρίσκεται το σπίτι των πιθανοτήτων, ένα μέρος όπου φιλοξενούνται συνειδήσεις. Εκεί ζει εγκλωβισμένο ένα αγέννητο πνεύμα, με το όνομα Αλίκη, που διψάει για εκδίκηση, θέλοντας απελπισμένα να γεννηθεί και να ζήσει στην πραγματική ζωή. Η Πηνελόπη είναι αυτή που γεννήθηκε στη θέση της Αλίκης, όπως η δεύτερη ισχυρίζεται. Η Πηνελόπη είναι μια αρκετά φυσιολογική κοπέλα, που όμως κουβαλάει μια θλίψη και αφήνεται στη ροή των πραγμάτων χωρίς να παίρνει τη ζωή στα χέρια της. Μέσα από ένα πλήθος γεγονότων οι ιστορίες των δυο ηρωίδων συγκρούονται, φέρνοντας τες αντιμέτωπες μεταξύ τους, με τους εαυτούς τους και με τους γύρω τους. Η ζωή, ο θάνατος, η έννοια της συνείδησης, η ελευθερία, οι επιλογές, η αθωότητα και η ενοχή έρχονται στο προσκήνιο καλώντας τους χαρακτήρες, αλλά και τους αναγνώστες, να αναστοχαστούν και να ανακαλύψουν τις δικές τους σκέψεις γύρω από αυτά τα θέματα.
Ο τίτλος του βιβλίου σας είναι αρκετά εκτενής. Για ποιον λόγο θεωρήσατε ότι έπρεπε να γίνετε πιο συγκεκριμένη στην ανάλυσή του; Προϊδεάζετε μήπως τον αναγνώστη που έρχεται σε μια πρώτη επαφή μαζί του γι’ αυτό που πρόκειται να διαβάσει σε περίπτωση που το επιλέξει για ανάγνωσμα;
Σίγουρα, ο στόχος μου ήταν να προετοιμάσω τον αναγνώστη για αυτό που θα διαβάσει επιλέγοντας το βιβλίο μου. Ο τίτλος «Το Σπίτι των Πιθανοτήτων» αναφέρεται άμεσα στο βασικό σημείο όπου εξελίσσεται η ιστορία, δηλαδή ένα σπίτι, το οποίο μπορεί να σημαίνει μια ιδέα θαλπωρής και μια αίσθηση ασφάλειας, μπορεί όμως να σημαίνει και την ψευδαίσθηση αυτών, άρα ένα σπίτι που μοιάζει περισσότερο με φυλακή. Οι πιθανότητες σε αυτό το σπίτι είναι πολλές, άρα μιλάμε για ένα άλλο μέρος, πέρα από τη δική μας πραγματικότητα, έναν ενδιάμεσο χώρο, όπου καμιά απόφαση δεν έχει ακόμη ληφθεί, επομένως υπάρχει χρόνος, προσμονή και αγωνία για το τι θα συμβεί τελικά και πότε. Αν η απόφαση αργεί, αν όλα εξακολουθούν να είναι πιθανά, ίσως και αυτό να προκαλεί από μόνο του μια αίσθηση ασφυξίας. Ο υπότιτλος του βιβλίου, δηλαδή «Συνειδήσεις που ταξιδεύουν στον χρόνο, αναζητώντας διέξοδο από τον θάνατο» λειτουργεί επεξηγηματικά για τα θέματα που πραγματεύεται το βιβλίο, δηλαδή την έννοια της συνείδησης, τον χώρο, τον χρόνο, τη ζωή και τον θάνατο. Φαίνεται επίσης η αγωνία του ανθρώπου να νικήσει τον θάνατο. Η αναζήτηση του νοήματος της ζωής και το ταξίδι προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτό αναφέρεται στους ήρωες, αλλά και γενικότερα στους ανθρώπους. Παράλληλα, ήθελα να προϊδεάσω και για τη δομή της ιστορίας και τον φανταστικό κόσμο όπου αυτή εξελίσσεται, δηλαδή να γίνει κατανοητό ότι ξεφεύγει από τα όρια που θέτει η λογική, από τη γραμμικότητα του χρόνου και τη σταθερότητα του χώρου όπως τα γνωρίζουμε. Επειδή το θέμα της ιστορίας είναι μάλλον πρωτότυπο και όχι τόσο σύνηθες, όπως κρίνουν αρκετοί αναγνώστες, θεωρώ πως ήταν σημαντικό να ξεκαθαριστεί περί τίνος πρόκειται με σκοπό να φτάσει πιο εύκολα στα χέρια εκείνων που όντως θα ήθελαν να διαβάσουν ένα μυθιστόρημα με αυτή τη θεματολογία.
Γράφετε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου σας: «Ένας αγώνας για επιβίωση, με κίνδυνο την αιώνια τιμωρία, και μια συνάντηση ικανή να ανατρέψει τα πάντα. Γιατί ενοχή και αθωότητα μπορούν να συνυπάρχουν!» Αυτό είναι το μήνυμα που περνάτε στον αναγνώστη σας;
Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς πως ενοχή και αθωότητα μπορούν να συνυπάρχουν, κι όμως θα έλεγα πως αυτή η σκέψη προκύπτει μέσα από την ιστορία μου. Όλοι μας κάνουμε τον δικό μας αγώνα για να επιβιώσουμε σε αυτόν τον κόσμο, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Για να δημιουργήσουμε δηλαδή τη ζωή που επιθυμούμε. Ωστόσο, πολλές φορές, για να διεκδικήσουμε το δικαίωμά μας να είμαστε όπως επιθυμούμε, μπορεί να έρθουμε σε ρήξη με τον περίγυρό μας. Μπορεί να μοιάζουμε ένοχοι, απλά επειδή θέλουμε να ζήσουμε αυθεντικά. Μοιραίες συναντήσεις συχνά ανατρέπουν τις ζωές μας. Τελικά, όταν δεν μιλάμε για τρομερά εγκλήματα φυσικά, αλλά για καθημερινές στιγμές που καλούμαστε να επιλέξουμε ποιοι πραγματικά είμαστε, μπορεί να φερθούμε σκληρά, μπορεί να κάνουμε λάθη, πάντα όμως θα υπάρχει και μια άλλη οπτική, κάτι να εξετάσουμε γύρω από τις επιλογές μας. Θεωρώ ότι η ματιά με την οποία είδα όλους τους χαρακτήρες του βιβλίου μου είναι αρκετά συμπονετική, ακόμα και για εκείνους που φέρθηκαν πιο άδικα από τους υπόλοιπους. Τουλάχιστον τους έδωσα χώρο να κινηθούν, να δράσουν και στο τέλος να αναστοχαστούν και οι ίδιοι τις πράξεις τους. Το τελικό μήνυμα είναι πως τίποτα δεν είναι ούτε δεδομένο, ούτε μονοδιάστατο. Πλήθος οπτικών συνθέτουν τον κόσμο μας και όλα τα αντίθετα μπορούν να συνυπάρχουν.
Μέσα από την ιστορία του βιβλίου σας προκαλείτε τον αναγνώστη να αναζητήσει τις δικές του απαντήσεις για τη συνείδηση, την ελευθερία και το νόημα της ζωής. Επομένως, δεν μιλάμε για ένα μυθιστόρημα που προσφέρεται καθαρά και μόνο για ψυχαγωγική χρήση, αλλά και για εσωτερική εμβάθυνση της σκέψης και προβληματισμό. Για ποιον λόγο επιλέξατε αυτόν τον δρόμο συγγραφικά;
Δεν ήταν στόχος μου εξαρχής το να γράψω μια ιστορία για να προβληματίσω τους αναγνώστες και να τους προσκαλέσω σε φιλοσοφικό στοχασμό. Στόχος μου όμως ήταν να εμβαθύνω η ίδια σε αυτές τις ιδέες κατά τη διάρκεια της συγγραφής. Να χρησιμοποιήσω τη φαντασία μου ως εργαλείο για να ικανοποιήσω τη δική μου περιέργεια και να αναστοχαστώ για τη ζωή και τον θάνατο, ξεπερνώντας τα όρια που θέτει το ανθρώπινο σώμα μας, με το οποίο δεν θα καταφέρουμε ποτέ με βεβαιότητα να λάβουμε απαντήσεις σε βαθιά φιλοσοφικά ζητήματα. Παράλληλα, η συγγραφή είναι προσωπική έκφραση. Για μένα λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά, δηλαδή στις ιστορίες μου εισέρχονται όσα με έχουν πονέσει ή μου προκαλούν σύγχυση και γίνονται μέρος των ηρώων, χωρίς απαραίτητα να το επιδιώκω. Η δική μου επιθυμία για εσωτερική εμβάθυνση της σκέψης και προβληματισμό συνδέεται άρρηκτα με τη συγγραφή, καθώς για μένα είναι το πιο κατάλληλο μέσο για τον σκοπό αυτό. Η φαντασία ανοίγει δρόμους για όλες τις απαντήσεις. Και η λογοτεχνία παρέχει τον πιο όμορφο τρόπο επικοινωνίας και μας δίνει τη δυνατότητα να μιλήσουμε για όσα μας απασχολούν όλους, ακόμα κι αν δεν είναι καθόλου εύκολο να καταλήξουμε σε μια κοινή και έγκυρη απάντηση.
Είναι η πρώτη φορά που συνεργάζεστε με τις εκδόσεις «Πηγή» για την έκδοση ενός προσωπικού σας βιβλίου. Θεωρείτε σημαντική την υποστήριξη του εκδοτικού σας οίκου για την περαιτέρω προώθηση του έργου σας;
Από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή, πέρα από νέο μου μυθιστόρημα «Το Σπίτι των Πιθανοτήτων», κυκλοφορούν και δύο συλλογικά έργα στα οποία συμμετέχω με διηγήματά μου. Αναφέρομαι στο «Αναζητώντας Μιαν Άλλη Γη» που κυκλοφόρησε το 2021 και περιέχει το διήγημά μου επιστημονικής φαντασίας με τίτλο «Δεύτερη Ευκαιρία» και το «Ιστορίες με θαυμαστικό» που κυκλοφόρησε πρόσφατα και περιέχει το διήγημά μου «Ο μηνιαίος λογαριασμός της Όλγας» που εξετάζει με έναν ευφάνταστο τρόπο την ιδέα των σωστών ή λανθασμένων επιλογών και επιλέχθηκε στο πλαίσιο λογοτεχνικού διαγωνισμού του Skillbox.gr, απ' όπου έχω παρακολουθήσει δύο σεμινάρια δημιουργικής γραφής, με εισηγητή τον κ. Κυριάκο Χαλκόπουλο.
Θεωρώ ότι η υποστήριξη του εκδοτικού οίκου σε κάθε στάδιο της έκδοσης του βιβλίου είναι εξαιρετικά σημαντική. Τώρα βρισκόμαστε στο στάδιο της προώθησης για το βιβλίο «Το Σπίτι των Πιθανοτήτων» όπου και οι δυο πλευρές οφείλουν να κάνουν το καλύτερο που μπορούν. Δεν θα μπορούσα να μην ασχολούμαι καθόλου με την προώθηση η ίδια και να περιμένω μόνο τις κινήσεις του εκδοτικού οίκου, ούτε και να συμβεί το αντίθετο. Είναι μια όμορφη συνεργασία που δείχνει σεβασμό προς το βιβλίο και τους αναγνώστες.
Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σας σχέδια; Γράφετε αυτή την περίοδο;
Στα σχέδια μου είναι κάποια στιγμή να προχωρήσω στην έκδοση των παιδικών βιβλίων που έχω ήδη γράψει, καθώς και του επόμενου μυθιστορήματος που γράφω αυτόν τον καιρό. Είναι μια ιστορία που συνδέεται με το νέο μου βιβλίο χωρίς όμως να αποτελεί απαραίτητη συνέχεια. Πρόκειται για περαιτέρω διερεύνηση της πρώτης ιστορίας, με εξελίξεις στην πλοκή και άλλα θέματα που έρχονται στο προσκήνιο όσον αφορά τη νέα ιστορία, αλλά και τις φιλοσοφικές αναζητήσεις. Καθώς οι ιδέες ήταν πολλές εξαρχής, υπάρχει υλικό για ένα δεύτερο βιβλίο που σχετίζεται με το πρώτο. Παράλληλα, είμαι ανοιχτή στη διαδικασία της συγγραφής και σε νέες ιδέες που μπορεί να προκύψουν ή αλλιώς νέες ανάγκες που μπορεί να εμφανιστούν για έκφραση και δημιουργία.
Πείτε μας και μία ευχή σας που θα θέλατε οπωσδήποτε να πραγματοποιηθεί στο μέλλον.
Εύχομαι όλο και περισσότερος κόσμος να αναγνωρίσει την αξία της λογοτεχνίας, περισσότερα παιδιά να αγαπήσουν τα βιβλία και όλοι όσοι ονειρεύονται να γράψουν κάτι δικό τους, να το τολμήσουν. Γιατί κάθε νέο βιβλίο ανοίγει έναν νέο κόσμο για όλους μας.
Πριν κλείσουμε τη συζήτηση θα ήθελα να μας παραθέσετε ένα απόσπασμα από το βιβλίο σας.
Κυρία Ιωσηφίδη, σας ευχαριστώ θερμά για την ανταπόκρισή σας στο κάλεσμά μας. Καλοτάξιδο το νέο σας βιβλίο και με πολλές αναγνώσεις!
Σας ευχαριστώ πολύ κα Πετρίδου για τις τόσο εύστοχες ερωτήσεις που μου έδωσαν την ευκαιρία να μοιραστώ με τον κόσμο περισσότερα για μένα και τη συγγραφική μου διαδρομή. Εύχομαι ό,τι καλύτερο για εσάς και το δημιουργικό σας έργο!
Βιογραφικό:
Η Μαρία Ιωσηφίδη γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1992 στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Κρήτη. Σε ηλικία δώδεκα ετών έγραψε το πρώτο της μυθιστόρημα, αποτυπώνοντας τη σχέση της με τις αδερφές της, με φόντο έναν μαγικό κόσμο. Έζησε σε αρκετές πόλεις της Ελλάδας, αλλά και στην Ισπανία και την Αγγλία. Οι σπουδές της στη Νοσηλευτική του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου επηρεάζουν τη θεματική των βιβλίων της, όπου συχνά εμφανίζεται ο χώρος του νοσοκομείου. Ακόμα, αναδεικνύονται φιλοσοφικές και κοινωνικές πτυχές που συνδέονται με την επιμόρφωσή της στη Συμβουλευτική και Ψυχοθεραπεία από το ΚΕ.ΔΙ.ΒΙ.Μ του ΕΚΠΑ. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια Δημιουργικής Γραφής και διηγήματά της έχουν συμπεριληφθεί σε λογοτεχνικές συλλογές, μεταξύ των οποίων και στη συλλογή Αναζητώντας Μιαν Άλλη Γη των Εκδόσεων Πηγή. Αυτόν τον καιρό ζει στην Αρτέμιδα μαζί με τη γάτα της, την Αφροδίτη, αντλώντας έμπνευση από τη θάλασσα. Ευελπιστεί η επικοινωνία με τους αναγνώστες, μέσω των βιβλίων της, να ανοίγει πάντα δρόμους για νέα όνειρα.
0 Σχόλια