Βιβλιοκριτική: "Ο Ήλιος που ήθελε μια αγκαλιά" της Μελπομένης Μπορόζη Αμερικάνου | Γράφει η Στέλλα Πετρίδου



Ο Ήλιος που ήθελε μια αγκαλιά
Συγγραφέας: Μελπομένη Μπορόζη Αμερικάνου
Εικονογράφηση: Ιωάννα Καλοστεφάνου
Ημερομηνία έκδοσης: 04/2026
ISBN: 978-960-7234-48-3
Ηλικία: από 4 έτη
Σελίδες: 32
Εκδόσεις: Ηράκλειτος 



Η λέξη ευτυχία δύσκολα μπορεί να περιγραφεί με λέξεις. Ίσως γιατί είναι ακόμα πιο δύσκολο να τη νιώσει κανείς, χωρίς να προβεί προηγουμένως στην απαραίτητη προσωπική του ενδοσκόπηση, στην παρατήρηση και μελέτη του εαυτού του δηλαδή, στην αναζήτηση των προσωπικών του θέλω και επιθυμιών και στη διεκδίκησή τους για την εξασφάλιση της εσωτερικής του ισορροπίας και πληρότητας.

Αναμφίβολα, η ψυχική γαλήνη και ηρεμία οδηγούν με τη σειρά τους στην ευτυχία. Μα ποιος σήμερα είναι πραγματικά ευτυχισμένος; Ποιος διεκδικεί την ευτυχία που του αξίζει και ποιος υποστηρίζει την επιλογή του; Μια συναισθηματική σύγχυση κυριεύει συνήθως τους ανθρώπους γύρω μας, αποτέλεσμα του γενικότερου αποπροσανατολισμού της κοινωνίας από όλα όσα συμβάλλουν στην ευημερία της σε όλους τους τομείς. Η συνειδητοποίηση ότι αλλού βρίσκεται το νήμα της ευτυχίας απαιτεί αγώνα, κόπο και εμπειρία για την προσεκτική και επιτυχή προσέγγισή του, ωστόσο τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο.

Η συγγραφέας Μελπομένη Μπορόζη Αμερικάνου, επιχειρώντας να μιλήσει για την αξία και την αναγκαιότητα της ευτυχίας στον άνθρωπο, προχωρά στην άμεση σύνδεσή της με την αληθινή και παντοτινή αγάπη. Μέσα από το παραμύθι της με τίτλο «Ο Ήλιος που ήθελε μια αγκαλιά», ξεδιπλώνει μια τρυφερή και αλιγορική παιδική ιστορία που αφενός μεν καλλιεργεί τη φαντασία των παιδιών, αφετέρου δε εξερευνά τη δύναμη της αγάπης και του μοιράσματος εντός τους, προκειμένου να τους προσφέρει στη συνέχεια και την απαραίτητη ηθική διαπαιδαγώγηση. Το βιβλίο της κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2026, από τις εκδόσεις «Ηράκλειτος», και απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας τεσσάρων ετών και άνω.

Ο αφηγηματικός τρόπος γραφής της συγγραφέα είναι καθαρά ποιητικός, ρυθμικός δηλαδή, άκρως διασκεδαστικός, εκφραστικός και παραστατικός. Η μουσικότητά του κειμένου της διεγείρει τις αισθήσεις του μικρού αναγνώστη, τρέποντας για λογαριασμό του την όλη διαδικασία του αναγνωστικού του ταξιδιού σε πραγματική απόλαυση. Η επιβλητικότητα των πολύχρωμων εικόνων κι οι νοερές απεικονίσεις, λειτουργούν βοηθητικά σ΄αυτό, αφού προκαλούν ακόμα πιο έντονα το αναγνωστικό του ενδιαφέρον, εξασφαλίζοντας εντέλει και την απόλυτη εστίαση της προσοχής του σε αυτό με το οποίο έρχεται νοητά σε επαφή.

Κεντρικός ήρωας του βιβλίου είναι ο Ήλιος. Παρότι πραγματοποιεί καθημερινά τη συνηθισμένη ρουτίνα του, φωτίζοντας με το βλέμμα του τη Γη, δε νιώθει ευτυχισμένος. Παρατηρώντας την πραγματική ευτυχία στα πρόσωπα των αγκαλιασμένων ανθρώπων που ζουν αρμονικά σ' αυτήν, την ευτυχία την οποία και ο ίδιος ποθεί για τον εαυτό του, μελαγχολεί και κατσουφιάζει. Επιζητά και για λογαριασμο του την αγκαλιά, μόνο που όσες αγκαλιές κι αν δέχεται από τους ανθρώπους που τον συναντούν στο μεγάλο ταξίδι του στη Γη, δεν τον ικανοποιούν απόλυτα. Κι έτσι εξακολουθεί να μην αισθάνεται ευτυχισμένος.

Η εξήγηση της βαθιάς του μελαγχολίας θα δοθεί στη συνέχεια του βιβλίου από έναν παππούλη. Τα σοφά λόγια ενός ηλικιωμένου ανθρώπου, που έχει γευτεί πια το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του με τα καλά και τα άσχημά της, καθρεφτίζουν την αποκτηθείσα εμπειρία του, που έχει τραπεί με τα χρόνια σε αδιαμφισβήτητη και πολύτιμη γνώση.

«Αχ Ήλιε μου δεν το ήξερες πως όμορφα για να νιώσεις
με την αγκαλιά, αγάπη πρέπει να υπάρχει μέσα στην καρδιά»

Η αφορμή για την κατάκτηση της αληθινής ευτυχίας δίνεται μέσα από τα λόγια αυτά και ο Ήλιος ξέρει πια τι πρέπει να κάνει για να τη διεκδικήσει και να τη νιώσει στην ολότητά της. Να ανασκάψει βαθιά μέσα του με προσοχή και να διεισδύσει στα πραγματικά θέλω του εαυτού του χωρίς φόβο και δισταγμό. Να ανακαλύψει έπειτα τι είναι αυτό που πραγματικά αγαπά και θα ήθελε να το αγκαλιάσει με αγάπη και πάθος. Ακόμα κι αν τα θέλω του φαίνονται άπιαστο όνειρο, τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο, θα αφήσει η συγγραφέας να εννοηθεί, αρκεί να μη σβήσει η πίστη και η εμπιστοσύνη στο συναίσθημα, και κυρίως στη δύναμη της αγάπης. Γιατί η αγάπη είναι αυτή που εξασφαλίζει την ευτυχία στον άνθρωπο, όπως συμβαίνει και στην ιστορία του βιβλίου. Ο Ήλιος γίνεται πραγματικά ευτυχισμένος, γιατί ανακαλύπτει αυτό ακριβώς που επιθυμεί να αποκτήσει. Κι όταν αυτό γίνεται εφικτό με τη βοήθεια της μαγείας φυσικά (άλλωστε στα παραμύθια όλα επιτρέπονται), η ευτυχία φωλιάζει εντός του και φωτίζει τον κόσμο ολόκληρο.

Η ιστορία ρέει σαν νεράκι και σ’ αυτό βέβαια συμβάλει ο ποιητικός τρόπος γραφής της συγγραφέα, η πρωτοτυπία της πλοκής της και η τρυφερότητα με την οποία αγγίζει το θέμα της σημασίας της αγκαλιάς και του μοιράσματος. Η εντυπωσιακή εικονογράφηση της Ιωάννας Καλοστεφάνου, η οποία συνοδεύει και συμπληρώνει το κείμενό της, λειτουργεί βοηθητικά για την καλύτερη κατανόησή του και για τη λήψη όλων των μηνυμάτων που αυτό περνά στον μικρό αναγνώστη, είτε άμεσα είτε και έμμεσα.

Το βιβλίο, ωστόσο, δεν τελειώνει εδώ. Μετά το τέλος της ιστορίας ακολουθούν παιχνίδα δραστηριοτήτων που ενισχύουν τη μνήμη και την παρατηρητικότητα του αναγνώστη, βοηθούν στην έκφραση και τη δημιουργικότητά του και τον διασκεδάζουν ακόμα περισσότερο.

Αν μη τι άλλο, είναι μια πολύ καλή πρόταση για μικρούς και μεγάλους που αξίζει οπωσδήποτε να διαβαστεί.


Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο: εδώ

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια