Η συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας και εκπαιδευτικός Έλενα Καλούδη φιλοξενείται σήμερα στις Τέχνες σε μία συνέντευξη γνωριμίας με την ίδια και το έργο της. Αφορμή φυσικά αυτής της πολύ ενδιαφέρουσας συνέντευξης αποτελεί η έκδοση του νέου της παραμυθιού, που κυκλοφόρησε λίγους μήνες πριν από τις εκδόσεις «Ηράκλειτος», με τίτλο «Το κουβαράκι των ονείρων». Ας δούμε τι έχει να μας πει.
Κυρία Καλούδη, είστε μια νέα συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας, που όμως γράφετε από παλιά και συγκεκριμένα από τα πρώτα εφηβικά σας χρόνια. Τι ήταν αυτό που σας ώθησε σχετικά πρόσφατα να προχωρήσετε στην έκδοση των πρώτων σας βιβλίων; Γιατί θεωρήσατε τώρα κατάλληλη τη στιγμή για ένα τόσο σημαντικό βήμα;
Όλα ξεκίνησαν όταν έχασα τη γιαγιά μου. Ήταν ένα γεγονός που συνέβη ξαφνικά και με στενοχώρησε πάρα πολύ. Τότε κατάλαβα ότι δεν πρέπει να αφήνουμε τίποτα για μετά, όσα θέλουμε να πούμε πρέπει να τα λέμε εκείνη την ώρα και πως δεν πρέπει να σταματάμε ποτέ να κυνηγάμε τα όνειρά μας. Έτσι, ξεκίνησα ξανά να γράφω και να στέλνω σε εκδοτικούς.
Είστε δασκάλα στο επάγγελμα και φυσικά συγγραφέας. Πώς επιδρά η μία ιδιότητά σας στην άλλη; Δεδομένου ότι οι κύριοι αποδέκτες σας είναι τα παιδιά, αισθάνεστε πως κατά κάποιον τρόπο λειτουργείτε το ίδιο απέναντί τους, είτε με τη μία ιδιότητά σας είτε με την άλλη, με την έννοια ότι και με τις δύο ιδιότητές σας πρωταρχικός σας στόχος είναι η ηθική διαπαιδαγώγησή τους, η ψυχαγωγία τους και η δημιουργική απασχόλησή τους;
Σίγουρα το γεγονός ότι συναναστρέφομαι με παιδιά μού δίνει μια συνεχόμενη έμπνευση. Επίσης, βλέπω τι τα ενθουσιάζει ή με τι γελάνε. Παράλληλα όμως, το γεγονός ότι ασχολούμαι με το γράψιμο, με βοηθάει στη δουλειά μου και μου δίνει αυτοπεποίθηση όταν πρέπει να μιλήσω στα παιδιά για το πώς να γράφουν. Δε λειτουργώ ακριβώς με τον ίδιο τρόπο και στις δυο ιδιότητες μου. Στο σχολείο υπάρχουν κανόνες και στόχος μας είναι η μάθηση και φυσικά η διαπαιδαγώγηση, ενώ στα βιβλία προσπαθούμε να ξεφεύγουμε από τους κανόνες και τα στενά όρια. Σίγουρα και στις δυο περιπτώσεις πρέπει να σεβόμαστε τα παιδιά και τους γονείς τους που μας εμπιστεύονται.
Καθώς πρώτη φορά φιλοξενείστε στις Τέχνες, συστήστε μας τον εαυτό σας στο αναγνωστικό μας κοινό. Ποια είναι η συγγραφέας Έλενα Καλούδη, ποιες οι επιδιώξεις της και ποιο το συνολικό της έργο μέχρι τώρα;
Είμαι μια δασκάλα με όνειρα και αισιοδοξία που της αρέσει να γράφει ιστορίες, να διαβάζει και να μαθαίνει πράγματα! Αυτό νομίζω τα συνοψίζει όλα. Όσον αφορά το έργο μου μέχρι τώρα, το 2024 εκδόθηκε το πρώτο μου παραμύθι με τίτλο: «Όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου : Μια ιστορία στο φάσμα του αυτισμού» από τις Εκδόσεις Ηράκλειτος το οποίο έγινε και audiobook. Στη συνέχεια, το ίδιο έτος συμμετείχα σε έναν ποιητικό διαγωνισμό στον οποίο διακρίθηκε ένα ποίημά μου, το οποίο εκδόθηκε σε έναν συλλογικό τόμο. Το 2025, συμμετείχα ξανά σε ένα διαγωνισμό με διηγήματα όπου διακρίθηκε ένα διήγημά μου και εκδόθηκε μαζί με άλλα σε έναν συλλογικό τόμο με τίτλο: «Κάνε μια αμαρτία : Σαράντα εννέα ιστορίες» από τις Εκδόσεις Λογότυπο. Το 2026, εκδόθηκε το δεύτερο παραμύθι μου με τίτλο: «Το κουβαράκι των ονείρων» από τις Εκδόσεις Ηράκλειτος.
Πώς προέκυψε η αγάπη σας για τη συγγραφή; Δεδομένου ότι γεννήθηκε εντός σας σε πολύ μικρή ηλικία, ποια βαθύτερη προσωπική σας ανάγκη θελήσατε να καλύψετε γράφοντας και ταξιδεύοντας σε κόσμους διαφορετικούς από τον πραγματικό και γνώριμο, τους οποίους πλάθετε εσείς προσωπικά με τη χρήση της φαντασίας σας;
Θυμάμαι πολύ καλά πώς και πότε ξεκίνησα να γράφω. Αρχικά, ήταν ένα όνειρο που είχα δει το οποίο μου άρεσε πάρα πολύ και το θυμόμουν μόλις ξύπνησα. Την ίδια μέρα έγραψα τη συνέχειά του σε χαρτί και το βράδυ τη διάβασα στον αδερφό μου πριν κοιμηθεί, αυτό συνεχίστηκε και τις επόμενες ημέρες. Παράλληλα, στις δυο τελευταίες τάξεις του Δημοτικού είχα την τύχη να έχω έναν εξαιρετικό δάσκαλο, τον κύριο Μιχάλη Τσαμπαλίκα. Ο άνθρωπος αυτός αγαπούσε πολύ αυτό που έκανε και ήταν πιο μπροστά από την εποχή του. Πράγματα που τώρα θεωρούνται καινοτόμα εκείνος τα έκανε με πολύ μεγάλη επιτυχία σε ένα σχολείο στην Κέρκυρα πριν από 24 χρόνια. Μας μιλούσε συνέχεια για τη μαγική βρυσούλα της έμπνευσης και όταν του λέγαμε ότι δεν ξέρουμε τι να γράψουμε μας απαντούσε: «Κλείστε τα μάτια σας, ανοίξτε τη βρυσούλα και σε λίγο θα σας έρθει η έμπνευση»!
Η καθημερινή επαφή σας με τα παιδιά πόσο πολύ ή λίγο επηρεάζει τη δημιουργικότητά σας; Είναι αυτά η πηγή της έμπνευσή σας αποκλειστικά ή όχι μόνο αυτά;
Θεωρώ πώς βοηθάει σίγουρα το γεγονός ότι καθημερινά περιτριγυρίζομαι από παιδιά αλλά δεν επηρεάζει μόνο αυτό την έμπνευσή μου. Η έμπνευση μπορεί να έρθει κάθε ώρα της ημέρας από κάτι που θα δει κάποιος ή θα ακούσει. Αν εξαιρέσουμε το πρώτο παραμύθι το οποίο έρχεται από την εμπειρία μου στην τάξη, νομίζω πως σχεδόν όλα τα άλλα που έχω γράψει σχετίζονται με την κόρη μου.
Ποια είναι η γνώμη σας για τη δύναμη του βιβλίου και την επίδρασή του στις μικρές κυρίως ηλικίες; Μπορεί να προστατέψει τα παιδιά από την απειλητική εισβολή και ανεξέλεγκτη πλέον κυριαρχία του διαδικτύου; Μπορεί με δυο λόγια το βιβλίο να πολεμήσει τον εθισμό που τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προκαλούν;
Θεωρώ πως είναι πολύ σημαντικό να έρχονται σε επαφή τα παιδιά με εικόνες, λέξεις, παραμύθια από πολύ μικρή ηλικία. Επίσης, όσο τα παιδιά είναι μικρά χρειάζεται κάποιος άλλος να τους διαβάζει κι αυτό κατά τη γνώμη μου είναι εξίσου σημαντικό γιατί είναι μια μοναδική στιγμή μέσα στην ημέρα που τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να συνδεθούν με τον γονέα χωρίς οθόνες και έντονους ήχους.
Είναι σίγουρα δύσκολο να κυριαρχήσει το βιβλίο στην εποχή μας με τόσες επιλογές που δίνονται στους γονείς και στα παιδιά. Το ίντερνετ και οι οθόνες υπάρχουν γύρω μας και για να «πολεμήσουμε» τον εθισμό σε αυτά θα πρέπει πρώτα εμείς ως γονείς να δώσουμε το καλό παράδειγμα. Να επιλέξουμε δηλαδή να κάνουμε κάτι με τα χέρια μας ή να διαβάσουμε ένα βιβλίο, αντί να βλέπουμε βιντεάκια στο ίντερνετ και να ψάχνουμε διάφορα στο κινητό. Μπορούμε να το κάνουμε όμως;
Ποιο βιβλίο συστήνετε στα παιδιά για ανάγνωση, είτε δικό σας είτε κάπου άλλου συγγραφέα; Εσάς ποιο υπήρξε το δικό σας αγαπημένο βιβλίο όταν ήσασταν παιδί;
Υπάρχουν πολλά αξιόλογα βιβλία αλλά δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο που προτείνω. Γενικά, λέω στους γονείς να πηγαίνουν με τα παιδιά τους στο βιβλιοπωλείο και να τα αφήνουν να επιλέγουν αυτό που τους αρέσει.
Από μικρή που ήμουν υπήρχαν βιβλία και παραμύθια στο σπίτι μου και έχω ακόμα στο μυαλό μου τις εικόνες τους. Θυμάμαι όμως τη στιγμή που έγινε το «κλικ» μέσα μου και αγάπησα τον κόσμο των βιβλίων. Ήμουν γύρω στα εννιά όταν η κολλητή μου, η Αλεξάνδρα, μου έφερε δώρο στα γενέθλιά μου το τρίτο βιβλίο του Χάρι Πότερ. Ε, αυτό ήταν!
Από τη μέχρι τώρα εμπειρία σας ως συγγραφέας αισθάνεστε ότι το έργο σας ενθουσιάζει τα παιδιά; Έχει την απήχηση που προσδοκάτε κάθε φορά να έχει;
Αυτό συνήθως το βιώνω στις παρουσιάσεις όταν βλέπω ενθουσιασμένες φατσούλες απέναντί μου που περιμένουν να ακούσουν τη συνέχεια. Σίγουρα όσα έχω ζήσει μέχρι τώρα ξεπερνούν τις δικές μου προσδοκίες κι όσα ονειρευόμουν όταν ήμουν μικρή. Όταν, για παράδειγμα, σου στέλνει μήνυμα μια δασκάλα που χρησιμοποίησε το βιβλίο σου στην τάξη ή μια μαμά που διάβασε τα παραμύθια με τα παιδιά της και τους άρεσαν. Βέβαια, πάντα υπάρχει χώρος για κάτι παραπάνω από αυτά.
Το νέο σας βιβλίο είναι και αυτό παραμύθι. Κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2026 από τις εκδόσεις «Ηράκλειτος» και φέρει τον τίτλο «Το κουβαράκι των ονείρων». Πείτε μας δυο λόγια για το περιεχόμενο της ιστορίας που φιλοξενείτε σε αυτό. Ποια είναι η κεντρική ηρωίδα της και σε ποιες περιπέτειες πλέκεται;
Αυτό είναι ένα από τα πολλά παραμύθια που η έμπνευση έχει έρθει από την κόρη μου, τη Δανάη. Το είχα γράψει όταν ήταν περίπου τριών ετών και η καθημερινότητα της μικρής που περιγράφω στο βιβλίο είναι εμπειρίες της δικής μου Δανάης.
Πώς το κουβαράκι των ονείρων βοηθά τα παιδιά να ξετυλίγουν τις όμορφες και αστείες στιγμές της ημέρας που πέρασε στον ύπνο τους απολαμβάνοντάς τες ακόμα περισσότερο; Ποια η σημαντικότητά του και ποια η θέση του στον ψυχικό κόσμο των παιδιών;
Ο ύπνος και τα άσχημα όνειρα πολλές φορές δημιουργούν μια ανησυχία στα παιδιά. Όταν έπρεπε να αντιμετωπίσουμε εμείς αυτή τη δυσκολία σκεφτόμουν πώς μπορώ να βοηθήσω το δικό μου παιδάκι. Έτσι, προσπαθούσα να της πω λίγο πριν τον ύπνο της να σκέφτεται τις όμορφες στιγμές της ημέρας που μόλις πέρασε για να νιώθει πιο όμορφα, αποφεύγοντας τις άσχημες σκέψεις.
Ποια γενικότερα μηνύματα περνάει η ιστορία σας και ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα που πρέπει οπωσδήποτε να αφομοιώσουν τα παιδιά;
Τη σημασία που έχουν οι θετικές σκέψεις και η αισιοδοξία στη ζωή. Προσπάθησα να γράψω μια χαρούμενη και γλυκιά ιστορία.
Το βιβλίο σας συνοδεύεται και από μια υπέροχη έγχρωμη εικονογράφηση της Βιβής Μαρκάτου. Μιλήστε μας γι’ αυτή την πολύ ταιριαστή συνεργασία σας; Είστε ευχαριστημένη από το τελικό αισθητικό αποτέλεσμα;
Με τη Βιβή συνεργαστήκαμε παραπάνω από καλά και πραγματικά δεν έχω λόγια να την ευχαριστήσω αρκετά. Έκανε τη διαδικασία της εικονογράφησης με έναν μοναδικό τρόπο καθώς κανονίζαμε ραντεβού εξ αποστάσεως και έβλεπα ζωντανά τον τρόπο που ζωγράφιζε ή χρωμάτιζε την κάθε εικόνα. Παράλληλα, ήθελε να ξέρει την άποψή μου και με ρωτούσε πώς το έχω φανταστεί και αν μου αρέσει. Επίσης, θα πω κάτι που ήταν πολύ σημαντικό για εμάς καθώς είχαμε πρόσφατα χάσει το σκυλάκι μας τη Λούση που υπάρχει στην ιστορία και η Βιβή σκέφτηκε να υπάρχει σε κάθε σελίδα του παραμυθιού για να την αναζητούν οι μικροί αναγνώστες. Ακόμα, είχε την ιδέα να κρύψει μέσα στο βιβλίο ζωγραφιές της Δανάης κάτι που μας άρεσε πάρα πολύ. Τέλος, η ιδέα του εξωφύλλου ήρθε από την κόρη μου και η Βιβή μάς το έκανε πραγματικότητα. Είναι υπέροχος άνθρωπος!
Μετά το τέλος της ιστορίας ακολουθούν και διάφορες δραστηριότητες που συμβάλλουν στη δημιουργική απασχόληση των παιδιών. Θεωρείτε σημαντική αυτή την προσθήκη στο βιβλίο σας και γιατί;
Ναι, στο πρώτο βιβλίο μού το είχε ο προτείνει ο κύριος Βερβερέλης από τον εκδοτικό οίκο, οπότε στο δεύτερο απλά συνέχισα στο ίδιο μοτίβο. Μου αρέσει γιατί υπάρχει συνέχεια του παραμυθιού μέσα από τις δραστηριότητες και έτσι το παιδί μπορεί να συνδεθεί με τους γονείς του στο σπίτι ή τους συμμαθητές του στο σχολείο.
Για μία ακόμα φορά συνεργάζεστε με τις εκδόσεις «Ηράκλειτος». Θεωρείτε σημαντική τη συμβολή του εκδοτικού σας οίκου στο τελικό αποτέλεσμα της συγγραφικής σας προσπάθειας;
Σίγουρα, γιατί ήταν εκείνοι που με έκαναν να νιώσω τεράστια σιγουριά όταν με προσέγγισαν για το πρώτο παραμύθι και μου αρέσει γιατί αγαπούν το βιβλίο και αυτό που κάνουν. Είναι πάνω από όλα άνθρωποι και τους ευχαριστώ ιδιαίτερα για όλα!
Ποιες οι συγγραφικές σας βλέψεις για το μέλλον;
Προσπαθώ να συμμετέχω σε διαγωνισμούς γιατί όσο γράφεις γίνεσαι καλύτερος και ανακαλύπτεις τι σου αρέσει. Το τελευταίο διάστημα μου αρέσει πολύ να διαβάζω διηγήματα και θα ήθελα να μπορέσω να γράψω μια συλλογή κάποτε. Παράλληλα, συνεχίζω να γράφω παραμύθια.
Πείτε μας μια ευχή σας που θα θέλατε να πραγματοποιηθεί οπωσδήποτε.
Να υπάρχει χαρά, αγάπη και αισιοδοξία σε όλον τον κόσμο.
Πριν κλείσουμε τη συζήτηση θα ήθελα να μας παραθέσετε ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο σας.
…
«Γιατί βλέπουμε όνειρα, μπαμπά;» ρώτησε πριν τη φιλήσει για καληνύχτα.
«Πολύ ωραία ερώτηση. Λοιπόν, η γιαγιά σου μού έλεγε κάτι πολύ όμορφο για τα όνειρα.
Κουβαράκι, κουβαράκι,
Όμορφα οι σκέψεις μας τυλίγονται.
Κουβαράκι, κουβαράκι,
κάπως μπερδεμένα ξετυλίγονται
κι όνειρα αστεία γίνονται».
…
Κυρία Καλούδη, σας ευχαριστώ πολύ για την παραχώρηση αυτής της συνέντευξης. Καλοτάξιδο το βιβλίο σας και καλοδιάβαστο! Με το καλό και σε πολλά επόμενα που είμαι βέβαιη πως θα έρθουν!
Σας ευχαριστώ κι εγώ πολύ για τη φιλοξενία!
Βιογραφικό:
Η Έλενα Καλούδη είναι δασκάλα, γράφει ιστορίες από τα δώδεκα της χρόνια και μένει με την οικογένειά της στην Κέρκυρα. Κατέχει ένα μεταπτυχιακό στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση, δουλεύει στην εκπαίδευση και την Ειδική Αγωγή από το 2015 και έχει συμμετάσχει με κεφάλαιο σε συλλογικό τόμο με εκπαιδευτικό υλικό υποστήριξης μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, στα πλαίσια ενός σεμιναρίου Ειδικής Αγωγής που συμμετείχε.
0 Σχόλια